Ανδριώτικη Φουρτάλια με Λύρα από την Κατερίνα Ρεμούνδου που μαγειρεύει στου Ζοζέφ, γράφει η Γιάννα.
Ανδριώτικη Φουρτάλια με Λύρα

Ανδριώτικη Φουρτάλια με Λύρα από την Κατερίνα Ρεμούνδου που μαγειρεύει στου Ζοζέφ, γράφει η Γιάννα.

Η Κατερίνα Ρεμούνδου, η δική μας Τάτα όπως την αποκαλούμε οι φίλοι της, έχει βαθιές γνώσεις της ανδριώτικης κουζίνας, επιλέγει τα καλύτερα υλικά από το νησί της και αγαπάει να μαγειρεύει αξιοποιώντας τη λύρα, δηλαδή την κολοκύθα. Τόση είναι η αγάπη της που ετοιμάζει ξεχωριστό βιβλίο με συνταγές βασισμένες στη λύρα (κολοκύθα).

Η Κατερίνα Ρεμούνδου με τις λύρες της στην αυλή του Ζοζέφ.

Από τη σελίδα της στο facebook κάνει συχνές αναφορές στην αληθινή φουρτάλια, ενοχλείται όταν τη ζητάνε σαν ομελέτα και έχει δίκιο γιατί μια αληθινή φουρτάλια εκτός από το γεγονός ότι χρειάζεται άριστα υλικά, απαιτεί κόπο και τουλάχιστον μισή ώρα μαγείρεμα. Αυτός είναι και ο σημαντικότερος λόγος που αν πατήσεις τα σκαλιά του Ζοζέφ και δεις κόσμο, είναι αδύνατον να δεχτεί την παραγγελία σου. Αντιγράφω σημεία από τα δικά της κείμενα και τα μοιράζομαι μαζί σας.

Φουρτάλια. Πλήρες γεύμα με πρώτο πιάτο χωριάτικη σαλάτα.
Η κανονική φουρτάλια όπως τη μάθαμε στα σπίτια μας γίνεται σε 28άρι αντικολλητικό τηγάνι με 1800γρ αντριώτικες πατάτες νέας εσοδείας και 11 αυγά ντόπια πολύ φρέσκα.Τα χοιρινά να είναι λαρδιά, λουκάνικα, λούζα και ντούες στο στόλισμα και τα μυρωδικά ματζουράνα και δυόσμος!
Φάγανε επτά ενήλικες… Αντριώτες…
Κανείς δεν χρησιμοποίησε τη λέξη… ομελέτα!

Κατά καιρούς, ανάλογα με τα κέφια της και τον χρόνο της πειράζει λίγο έως πολύ τα υλικά. Την παρακολουθώ και την έχω πετύχει να την μαγειρεύει με μανιτάρια ή άλλα ζαρζαβατικά της εποχής.

Φώτο από το άλμπουμ του Ζοζέφ

«Φουρτάλια με λύρα. Θα χρειαστείτε συνταγή;», έγραψε εχθές στον τοίχο της κι ευθύς αμέσως την παρακάλεσα να μου την δώσει. Αν και γνωρίζω ότι ο χρόνος της είναι περιορισμένος, απάντησε γράφοντας τα υλικά και τις απαραίτητες διευκρινίσεις. Σημειώστε κι εσείς αλλά να έχετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας ότι χρειάζεται χρόνο και μαεστρία ειδικά στο σημείο που πρέπει να αναποδογυριστεί γιατί τα υλικά είναι αρκετά και το τηγάνι γίνεται βαρύ κι ασήκωτο.

Υλικά

  • 1 κιλό κοκκάρια (μικρά κρεμμύδια ξερά)
  • 1200γρ λύρα (κολοκύθα) κομμένη σε μικρά κυβάκια
  • 4 λουκάνικα (ιδανικά ανδριώτικα)
  • 4 κομμάτια λούζα ανδριώτικη με τη γλίνα της
  • 9 αυγά
  • 1 κουταλιά ψιλοκοπανισμένο δεντρολίβανο
  • Αλάτι
  • Πιπέρι
  • 2-3 κουταλιές τριμμένο κεφαλάκι Άνδρου

 

Εκτέλεση

  1. Σε αντικολλητικό τηγάνι 28cm με μεσαία θερμοκρασία, βάζουμε τα χοιρινά (λουκάνικα και λούζες) με τη γλίνα τους.
  2. Μόλις λιώσει η γλίνα αφαιρούμε σε ένα πιάτο τα χοιρινά και ρίχνουμε τα κοκκάρια. Χαμηλώνουμε λίγο τη θερμοκρασία, σκεπάζουμε με καπάκι και περιμένουμε μέχρι να ψιλοκαραμελώσουν. Δε βάζουμε καθόλου ζάχαρη.
  3. Προσθέτουμε τη λύρα (κολοκύθα) που έχουμε κόψει σε κυβάκια, κουνάμε χωρίς να ανακατέψουμε και περιμένουμε μέχρι να γίνει η λύρα, δηλαδή να βγάλει τους χυμούς και να μαλακώσει.
  4. Προσθέτουμε τ΄ αυγά, το δεντρολίβανο, το αλάτι και το πιπέρι.
  5. Κόβουμε τα χοιρινά και τα προσθέτουμε στο τηγάνι.
  6. Αφήνουμε να ψηθούν καλά τα αυγά και αναποδογυρίζουμε τη φουρτάλια. Οι ανδριώτες συνήθως χρησιμοποιούν ένα ίσιο καπάκι ώστε να σύρουν από το τηγάνι το περιεχόμενο στο καπάκι με ίσιες κινήσεις, σκεπάζουν με το τηγάνι και το αναποδογυρίζουν γρήγορα.
  7. Όταν είναι έτοιμη την σερβίρουμε σε μία στρογγυλή πιατέλα και πασπαλίζουμε με το τυρί.

 

Τάτα σ΄ευχαριστώ πολύ! <3

Συνταγή / Φωτογραφίες: Κατερίνα Ρεμούνδου, του Ζοζέφ.

Gianna Balafouti

Η Γιάννα γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε γραφιστική επικοινωνία. Εργάστηκε 12 χρόνια στο μάρκετινγκ νεών τεχνολογιών και τα τελευταία 10 χρόνια παράγει καινοτόμα εδέσματα. Διδάσκει "Μαγειρικό Κόνσεπτ και Δημιουργία Προϊόντος" στο Μητροπολιτικό κολλέγιο. Ο κόσμος της κινείται συνεχώς γύρω από τη μονάκριβη Νεφέλη.

This Post Has One Comment

  1. Αποκλείεται να είναι λιγότερο από πέντε χρόνια από τότε που η αγαπημένη μου Τάτα με κέρασε φουρτάλια με λύρα και κοκκάρι στου Ζοζέφ ένα φθινόπωρο. Κι όμως η ανάμνηση της γεύσης της είναι ακόμα στον ουρανίσκο μου. Χαίρομαι, Γιάννα, που σου έδωσε τη συνταγή. Σ’ ευχαριστώ που τη δημοσίευσες!

Αφήστε μια απάντηση