Σκόρδο για το στόμα του άλλου, γράφει η Γιάννα.

Σκόρδο για το στόμα του άλλου, γράφει η Γιάννα.

Ευτυχώς στην παρέα μου έχω πολλούς μερακλήδες ή φαγανούς ή κοιλιόδουλους ή απλώς ταύρους. Γιατί οι γνήσιοι ταύροι τρελαίνονται για το καλό φαγητό. Όποιο είναι κι αν είναι αυτό αρκεί να είναι άριστα φτιαγμένο.
Από ένα σπάνιο χαβιάρι μέχρι ένα ισορροπημένα ξιδάτο σκόρδο.

Πρόσφατα σ’ ένα φιλικό τραπέζι ο πρώτος μεζές για το καλωσόρισμα, το προσφάι, το welcome -όπως θες πες το- ήταν μεταξύ άλλων κι ένα μικρό πιατελάκι με σκόρδο τουρσί. Ελαφρά ξιδάτο, τραγανό και λίγο καυτερό. Μια σκελίδα σκόρδο κι ένα παγωμένο ποτήρι τσίπουρο αρχικά. Στη συνέχεια ακολούθησαν ψητά μανιτάρια γεμισμένα με ροκφόρ κι ένα κατσικάκι φούρνου που το βλέπω ακόμη στα όνειρά μου αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.

Όχι ότι έχει καμία ιδιαίτερη σημασία, ούτε ότι ασχολούμαι μανιωδώς με την αστρολογία αλλά η οικοδέσποινα είναι κουβανέζα και έχουμε ακριβώς την ίδια ημέρα γενέθλια.

Πίσω στα σκόρδα μας πάλι. Νομίζω ότι έφαγα 4 ή 5. Με σταμάτησε ο Δημήτρης λέγοντάς μου ότι αύριο θα μου πέσει η πίεση και δε θα σηκώνομαι από το κρεβάτι. Δεν είναι ότι δεν ξέρω από σκόρδα. Κάτι ξέρω. Αλλά αυτά ήταν λαχταριστά σαν καραμέλες. Κι αν σκεφτείς ότι μετά ήπιαμε το Βόσπορο, πιστεύω ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στο γεγονός ότι δεν κουτούλαγα στα έπιπλα του ξένου σπιτιού.

Γιατί το σκόρδο είναι υπερτροφή -που δεν μου αρέσει σαν λέξη αλλά είναι οικεία σε όλους μας. Είναι πάρα πολύ καλή τροφή για το στομάχι, το συκώτι, τα νεύρα. Πριν γράψω τη συνταγή διάβασα ότι ειδικά το μωβ σκόρδο είναι φυσικό αντιβιοτικό. Είναι 50% λιγότερο δραστικό από την πενικιλίνη αλλά είναι αντιβιοτικό.

Αν και δεν θεωρώ ευγενικό να ζητάω συνταγές από τις οικοδέσποινες, εδώ άφησα τους τύπους και ρώτησα γιατί είναι τόσο τραγανά. Πόσες μέρες τα έχει στο ξύδι. Γιατί δεν είναι ενοχλητικά ξιδάτα κτλ. Μου έδωσε αναλυτικές οδηγίες.

Σημειώστε:

  • Αν σου αρέσει η έντονη γεύση σκόρδου επιλέγεις τα μωβ με τις 12 σκελίδες που όμως δεν είναι εύκολο να βρεις.
  • Αν θέλεις ήπια γεύση επιλέγεις τα μεγάλα και λευκά που συνήθως δεν είναι ελληνικά αλλά ταιριάζουν καλύτερα στο τουρσί.
  • Φοράς γάντια και καθαρίζεις με το χέρι τις σκελίδες.
  • Κόβεις με μαχαίρι μόνο το πίσω-σκληρό μέρος της σκελίδας.
  • Ξεπλένεις και τα βάζεις σ’ ένα αποστειρωμένο βάζο.
  • Προσθέτεις #μετομάτι ροζ πιπέρι, μαύρο πιπέρι, 2 πιπερίτσες και μερικά φύλλα φρέσκο μαϊντανό.
  • Γεμίζεις το μισό βάζο με νερό και το υπόλοιπο με λευκό ξύδι μέχρι να καλυφθούν οι σκελίδες.
  • Λίγο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο στο τελείωμα.
  • Μια νύχτα στο ψυγείο κι έτοιμο.

Μετά διατηρείται στο ντουλάπι. Δεν το παστερίωσα και ενώ το παρατηρώ μερικές μέρες δεν έχει καμία αλλοίωση.

Αν έχεις κέφια μπορείς να σουρώσεις το υγρό  και μετά να τα βάλεις σε βάζο με ελαιόλαδο. Προτίμησα να τ’ αφήσω έτσι.

Gianna Balafouti

Η Γιάννα γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε γραφιστική επικοινωνία και έχει μεταπτυχιακό τίτλο στην εκπαίδευση ενηλίκων. Εργάστηκε 12 χρόνια στο ψηφιακό μάρκετινγκ και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στην παραγωγή καινοτόμων εδεσμάτων για 11 χρόνια. Είναι καθηγήτρια γαστρονομίας και διδάσκει μαγειρική ιδέα και ανάπτυξη προϊόντος. Ο κόσμος της κινείται συνεχώς γύρω από τη μονάκριβη Νεφέλη.

Αφήστε μια απάντηση