Όταν είναι μάπα το καρπούζι φτιάξε μαρμελάδα. Μια ακόμη βραβευμένη μου συνταγή.

Αλλά και μάπα να μην είναι, πάλι φτιάξε μαρμελάδα γιατί η χαρακτηριστική του σύνθεση, γεύση και υφή είναι ιδανική για «μαρμελάδιασμα» που λέει και μια φίλη μου.

Η αλήθεια είναι ότι έχω δέσει τόνους μαρμελάδας καρπούζι στο εργαστήριό μου. Μάλιστα στις ένδοξες εποχές την αρωμάτιζα και με κρόκο Κοζάνης. Έχω κρατήσει στο αρχείο μου και αυτή τη φωτογραφία που παλεύω μέσα στο κατακαλόκαιρο με δύο μεγάλες κατσαρόλες μαρμελάδα πεπόνι και μαρμελάδα καρπούζι.

Δεν έχω παράπονο όμως γιατί οι κόποι μου επιβραβεύτηκαν με μία λαμπρή διάκριση από το περιοδικό BHMAgourmet στα 100 Καλύτερα Ελληνικά Προϊόντα.

Την προηγούμενη εβδομάδα έκοψα ένα υπερ-ώριμο καρπούζι. Δεν είχα σκοπό να φτιάξω μαρμελάδα αλλά το συγκεκριμένο για κάποιο ανεξήγητο λόγο με προκάλεσε. Ίσως έφταιξε το λαμπερό του χρώμα και η «τσιχλωτή» (νέα λέξη) υφή του, ίσως η έντονη καρπουζένια γεύση του. Ίσως ότι ήταν μικρού μεγέθους οπότε δεν θα κουραζόμουν. Ίσως επειδή ήταν εντελώς μάπα και λυπόμουν να το πετάξω. Ίσως επειδή με έτρωγε το «μαμούνι» να πιάσω την κατσαρόλα.

 Στη φωτογραφία μπορεί να φαίνεται λαχταριστό αλλά δεν ήταν.


Κλείσε το καλοκαίρι σε βαζάκια:
Φτιάξε Μαρμελάδα ΠΕΠΟΝΙ με δάκρυα Μαστίχας Χίου

Υλικά
  • 1 κιλό ψίχα καρπουζιού, στυμμένη, χωρίς κουκούτσια.
  • 300γρ ζάχαρη λευκή κρυσταλλική
  • 1 λεμόνι ακέρωτο
  • μισό πορτοκάλι (προαιρετικά)
  • 2-3 φύλλα αρμπαρόριζας

Εκτέλεση
  1. Πλένω το καρπούζι και αφαιρώ το εξωτερικό πράσινο μέρος. Κρατάω και όσο το δυνατόν περισσότερο μαλακό πράσινο.
  2. Κόβω σε μικρά κομμάτια το καρπούζι και αφαιρώ τα μαύρα κουκούτσια. Αν ξεμείνει και κανένα δεν χάθηκε ο κόσμος. Ειδικά και μαλακά λευκά τα αφήνω γιατί μου αρέσει να φαίνεται στο άλειμμα.
  3. Στύβω με τα χέρια το κάθε κομμάτι ξεχωριστά να φύγουν όσο το δυνατόν περισσότερα υγρά και βάζω την ψίχα σε ένα μπολ.
  4. Ζυγίζω το περιεχόμενο που έμεινε και προσθέτω την μισή ποσότητα της ζάχαρης.
  5. Κόβω ένα λεμόνι στη μέση και το στύβω μέσα στο μπολ με το καρπούζι και τη ζάχαρη. Αφήνω μέσα στο μπολ και τις στυμμένες λεμονόκουπες.
  6. Κόβω μισό πορτοκάλι, στύβω τον χυμό μέσα στο μπολ και αφήνω και αυτές τις πορτοκαλόκουπες μέσα. Στην συγκεκριμένη παρτίδα δεν είχα πορτοκάλι οπότε δεν έβαλα. Αν δεν έχετε, δεν χάλασε και ο κόσμος. Αν έχετε μόνο καλό θα του κάνει.
  7. Αποθηκεύω το μπολ στη συντήρηση του ψυγείου για περίπου 2 – 3 ώρες μέχρι να βγάλει αρκετά υγρά. Δεν χρειάζεται να διαλυθεί η ζάχαρη.
  8. Γέρνω το μπολ στο νεροχύτη και αφαιρώ ελαφρά το περισσότερο διάφανο υγρό. Αν δεν το αφαιρέσω θα με δυσκολέψει στο δέσιμο. Για την ακρίβεια ή δεν θα δέσει ή θα βράζει για αρκετή ώρα και θα σκουρύνει. Είναι η μόνη σπατάλη της συνταγής και η αξία του είναι άνευ σημασίας. Αν λυπάστε να το πετάξετε μπορείτε να προσθέσετε πηκτίνη και να το υπολογίσετε στο ζύγισμα αλλά δεν το προτείνω οπότε δεν γράφω τη διαδικασία.
  9. Αδειάζω το περιεχόμενο στην κατσαρόλα, προσθέτω την υπόλοιπη ζάχαρη και την αρμπαρόριζα.
  10. Βράζω σε χαμηλή έως μέτρια θερμοκρασία το περιεχόμενο μέχρι να λιώσει εντελώς η ζάχαρη. Όχι σε δυνατή θερμοκρασία γιατί θα καραμελώσει και θα σκουρύνει.
  11. Δυναμώνω τη θερμοκρασία και αφήνω να δέσει ανακατεύοντας συχνά.
  12. Τα κομμάτια του καρπουζιού θα μαλακώσουν αλλά δεν θα λιώσουν. Αφαιρώ τα φύλλα της αρμπαρόριζας και τις λεμονόκοπες και πολτοποιώ το περιεχόμενο με μίξερ χειρός. ΠΡΟΣΟΧΗ μην καείτε. Καλύτερα να απομακρύνετε την κατσαρόλα από την εστία μέχρι να πολτοποιήσετε.
  13. Μόλις πολτοποιηθεί, αφήνω τη μαρμελάδα να πάρει μία γενναία δράση και να δέσει. Αν το περιεχόμενο κολλάει στον πάτο σημαίνει πως είστε σε καλό δρόμο. Αν δεν κολλάει μάλλον έχετε αφήσει πολλά υγρά (ή είχε κρυμμένα το ιδιότροπο καρπούζι), οπότε χρειάζεται λίγο χρόνο στο δέσιμο. Για σιγουριά χρησιμοποιείστε ένα θερμόμετρο για μαρμελάδες και αφήστε το να φτάσει στους 105º κελσίου.
  14. Η μαρμελάδα είναι έτοιμη. Αποθηκεύω σε αποστειρωμένα βαζάκια, σφραγίζω ερμητικά με το καπάκι, γυρνάω το βάζο ανάποδα και αφήνω να κρυώσει με την ησυχία του.


Άλλες Μαρμελάδες

 

Η Γιάννα γεννήθηκε στην Αθήνα, τελείωσε το σχολείο στην Καλαμάτα και σπούδασε γραφιστική με την οποία δεν ασχολήθηκε ποτέ. Δηλαδή περίπου ποτέ γιατί εργάστηκε 12 χρόνια στην παραγωγή νέων τεχνολογιών όπου ξαφνικά "το γύρισε" σε παραγωγή παραδοσιακών προϊόντων. Ζει και αναπνέει για τη μονάκριβη Νεφέλη.
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *