Σχέδια με στυλό, γράφει η Γιάννα.

Όταν ήμουν 10 χρονών παρακολούθησα τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής. Στην Καλαμάτα. Τότε που στεγαζόταν η ΔΕΠΑΚ σε ένα σκοτεινό χώρο μέσα στο πάρκο του ΟΣΕ. Εκεί που έμαθα τι είναι η μεταξοτυπία, πως φτιάχνονται οι αφίσες με πινέλα, πως μετράμε με το μάτι. Μετά το σπούδασα και όλα άλλαξαν. Όλες οι ζωγραφικές εμπειρίες, τα πινέλα, τα μολύβια και οι μαρκαδόροι μεταφέρθηκαν στα άπειρα κλικς του ποντικιού και χάθηκε όλη η μαγεία.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Η Ήρα του Δημήτρη

Ζήσαμε 14 χρόνια μαζί. ‘Έφυγε ένα βράδυ ήσυχα. Από καρδιά. Επέστρεφα από επαγγελματικό ταξίδι. Ήταν ακριβώς την ώρα που προσγειωνόταν το αεροπλάνο. Σα να περίμενε, να σιγουρευτεί ότι γύρισα ασφαλής. Άλλωστε, πέρα από την αγάπη που μου είχε (και της είχα), ήθελε να είναι σίγουρη, μια που εκείνη θα έφευγε, ότι θα γυρίσω καλά ώστε να φροντίζω τον γιό της, τον Πέτρο. Εκείνος ήταν πέντε χρονών όταν έχασε την μητέρα του. Μετά την αναχώρηση της, δεθήκαμε ακόμα περισσότερο με τον Πέτρο.

(περισσότερα…)

Continue Reading

End of content

No more pages to load