Το Σκιάχτρο. Ένα χειροποίημα στη Μαραθόπολη της Μεσσηνίας.

Εδώ και λίγες μέρες άνοιξε τις πόρτες του για επισκέψεις το κτήμα που φιλοξενεί το “Σκιάχτρο”. Πρόκειται για ένα εργαστήρι χειροποίητων κατασκευών στη Μαραθόπολη στη Δυτική Μεσσηνία.

Ανακαλύψτε την Κορώνη μέσα από εικόνες χωρίς λόγια, μόνο με τα μάτια…

Δύο ημέρες στα πλαίσια του 5ου Φεστιβάλ Μεσογειακής Διατροφής έζησα τις ομορφιές της Κορώνης. Οι ζωγραφιές στους τοίχους, τα κρυμμένα καλντερίμια, το κάστρο με τη μεγάλη ιστορία, το γραφικό μοναστήρι, η θάλασσα και ο ουρανός ήταν οι βασικοί πρωταγωνιστές σε κάθε μας βήμα. Χωρίς άλλα λόγια, μόνο με εικόνες ελάτε μαζί μου να τη γνωρίσουμε.

Οι Κορωνέικες Τζάρες, τα μεγάλα πήλινα δοχεία για τη μεταφορά της τοπικής γεωργικής παραγωγής.

Στην προσπάθεια του ο άνθρωπος να μεταφέρει την τροφή του κατόρθωσε να κατασκευάσει σκεύη από ξύλο, δέρμα, κοχύλια, μέταλλο κ.α. Εκείνο όμως που εξελίχθηκε στην πάροδο των χρόνων ήταν ο πηλός. Κάπως έτσι έφτασε να δημιουργήσει μεταξύ άλλων και τα υπερμεγέθη πιθάρια για να μεταφέρει τα αγαθά της τοπικής γεωργικής παραγωγής.

Γευσιγνωσία Ελληνικών Ποικιλιών εξαιρετικών παρθένων ελαιολάδων και γευστικά παντρέματα με παραδοσιακές συνταγές της Μεσσηνίας

Μια ιδιαίτερη γευσιγνωσία διοργανώθηκε στα πλαίσια του 5ου Φεστιβάλ Μεσογειακής Διατροφής, στην Κορώνη της Μεσσηνίας. Ιδιαίτερη όχι μόνο γιατί δοκιμάστηκαν ποικιλίες από όλη την Ελλάδα αλλά και γιατί έγιναν γευστικά παντρέματα με παραδοσιακές, Μεσσηνιακές γεύσεις. Η ροβίτσα, ο χυλός από κουκλάλευρο και η πατατοσαλάτα με παστό και πορτοκάλι συνδυάστηκαν με εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα και πέρασαν από γευστικό τεστ.

Κορώνη: 5ο Φεστιβάλ Μεσογειακής Διατροφής με Γευσιγνωσίες Ελαιολάδων και παραδοσιακές μαγειρικές

Φέτος στην Κορώνη έχει σχεδιαστεί ένα πλήθος δράσεων γαστρονομίας και πολιτισμού.

Κιάρι στην Κορώνη σημαίνει ξάστερο, διαυγές, καθαρό – To Kiari του Γιάννη Διονυσόπουλου, γράφει η Γιάννα

Η λέξη Κιάρι προέρχεται από τη λατινική λέξη «clarus» και την μετεξέλιξή της στην ιταλική chiaro που με τα χρόνια απλοποιήθηκε και η ντοπιολαλιά την διατήρησε στο χρόνο ως κιάρο ή κιάρι χαρακτηρίζοντας έτσι την καθαρή θάλασσα, το καθαρό ελαιόλαδο που παράγουν οι ελιές στους ελαιώνες που χρωματίζουν την Κορώνη και τις γύρω περιοχές του νομού Μεσσηνίας.

Πέστο Κορωνέζε – με Μάραθο, Μυζήθρα και Αραχίδες, γράφει ο Γιάννης Διονυσόπουλος

Υπ’ ατμόν για την προετοιμασία της σαιζόν. Αλεπάλληλα τηλεφωνήματα με συνεργάτες ανά την Ελλάδα. Ένας από αυτούς από τη Σύρο. Πάστα μάραθου, σε βαζάκι.

15 Μαρτίου 1825 – 193η Επέτειο για τη Μάχη της Σχοινόλακας, γράφει η Γιάννα

Σε πολλές ομιλίες μας στην Επέτειο που γίνεται κάθε χρόνο, στο Εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων τονίζεται  ότι η Μάχη της Σχοινόλακας, που οι πρωταγωνιστές ήσαν μόνο Έλληνες, θα ήταν ανώτερη από κάθε άλλη στην περιοχή, εάν δεν είχε γίνει η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, που πολέμησαν ξένοι.

Οι όμορφες Ίριδες της Γιάλοβας, γράφει η Γιάννα

Με το έντονο χρώμα τους και την εντυπωσιακή παρουσία τους στολίζουν τα αμμωδή σημεία, δεξιά και αριστερά του δρόμου που οδηγεί στο Ντιβάρι της Γιάλοβας, στη Μεσσηνία.

Οι πέτουλες της Μεσσηνίας με μυτζήθρα, ελαιόλαδο και βότανα, γράφει η Γιάννα

Σ΄έναν ουτοπικό κόσμο η Μεσσηνία θα είχε σε κάθε χωριό, σε κάθε πλατεία, σε κάθε γωνία ένα τζάκι, μία αξίνα, λίγο αλεύρι και άφθονο ελαιόλαδο. Και όλοι θα έψηναν, σε κούτσουρα ελιάς, πέτουλες και θα τις στόλιζαν με ανθισμένα δεντρολίβανα, με φρέσκα μάραθα, με βραστά αγριοράδικα, με αλμυρή μυτζήθρα. Θα ψιλόκοβαν γουρνοπούλες και λουκάνικα με πορτοκάλι και θα τις τύλιγαν σαν τα πιτόγυρα. Ή θα τις γλύκαιναν με μαύρες σταφιδούλες, με φυστικοβούτυρο από αραχίδες, με σιρόπι μυρτιάς, με κονφιτούρα λεμόνι, με άλειμμα από τσαπελόσυκα, με άθερμο πετιμέζι, με λαμπερό ανθόμελο….
Όμως μια στιγμή! Γιατί να είναι ουτοπία;