Και επικίνδυνο και ταγκό!, γράφει ο Γιάννης Καρβέλας

Ένα θέμα στο οποίο ήθελα να αναφερθώ εδώ και καιρό είναι το χύμα ελαιόλαδο στο τραπέζι του εστιατορίου. Τα γνωστά μας στην Ελλάδα ανοιχτά μπουκαλάκια λαδόξυδου. Πλέον, ενόψει της ερχόμενης τουριστικής σαιζόν καθίσταται και επίκαιρο.

Γευσιγνωσία Ελληνικών Ποικιλιών εξαιρετικών παρθένων ελαιολάδων και γευστικά παντρέματα με παραδοσιακές συνταγές της Μεσσηνίας

Μια ιδιαίτερη γευσιγνωσία διοργανώθηκε στα πλαίσια του 5ου Φεστιβάλ Μεσογειακής Διατροφής, στην Κορώνη της Μεσσηνίας. Ιδιαίτερη όχι μόνο γιατί δοκιμάστηκαν ποικιλίες από όλη την Ελλάδα αλλά και γιατί έγιναν γευστικά παντρέματα με παραδοσιακές, Μεσσηνιακές γεύσεις. Η ροβίτσα, ο χυλός από κουκλάλευρο και η πατατοσαλάτα με παστό και πορτοκάλι συνδυάστηκαν με εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα και πέρασαν από γευστικό τεστ.

Κορώνη: 5ο Φεστιβάλ Μεσογειακής Διατροφής με Γευσιγνωσίες Ελαιολάδων και παραδοσιακές μαγειρικές

Φέτος στην Κορώνη έχει σχεδιαστεί ένα πλήθος δράσεων γαστρονομίας και πολιτισμού.

Γευσιγνωσία Ελαιολάδων στο Δημοτικό Σχολείο Εξωμβούργου στα Λουτρά της Τήνου, γράφει η Γιάννα

Η λέξη «παιδεία» σημαίνει «διδάσκω» και αναφέρεται κυρίως στη νοητική καλλιέργεια ενός παιδιού, η οποία επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της εκπαίδευσης. Η διδασκαλία περιλαμβάνει ιστορία και πολιτισμό, αρχαία και νέα ελληνικά, μαθηματικά και φυσική, θρησκευτική και πολιτική αγωγή, αθλητισμό και διατροφή. Ναι, η διατροφή αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης των μαθητών ακόμη και από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου.

Όταν η γεύση έχει όνομα και μνήμη: Στην Άνδρο τις λέμε Αυγόσουπες. Αυ-γό-σου-πες!, γράφει η Γιάννα

Στην Άνδρο τις λέμε αυγόσουπες. Αυ-γό-σου-πες!
Τις φτιάχνουμε με μπαγιάτικο ψωμάκι 2,3 ή 4 ημερών, να είναι λίγο τραγανό και να κρατάει γύρω-γύρω. Ούτε αυγόφετες, ούτε γαλλικά τοστ. Μπαγιάτικο ψωμάκι, αυγά και γάλα ημέρας, θυμαρίσιο μέλι ανδριώτικο, κανέλα και στα μεγάλα κέφια λίγα καρύδια σπασμένα. Όλα όπως πρέπει.

Κιάρι στην Κορώνη σημαίνει ξάστερο, διαυγές, καθαρό – To Kiari του Γιάννη Διονυσόπουλου, γράφει η Γιάννα

Η λέξη Κιάρι προέρχεται από τη λατινική λέξη «clarus» και την μετεξέλιξή της στην ιταλική chiaro που με τα χρόνια απλοποιήθηκε και η ντοπιολαλιά την διατήρησε στο χρόνο ως κιάρο ή κιάρι χαρακτηρίζοντας έτσι την καθαρή θάλασσα, το καθαρό ελαιόλαδο που παράγουν οι ελιές στους ελαιώνες που χρωματίζουν την Κορώνη και τις γύρω περιοχές του νομού Μεσσηνίας.

Η ουσία της γεύσης βρίσκεται στην απλότητα: Σπαγγέτι με αυγά από βιολογικά λαβράκια, γράφει η Γιάννα

Ξέρεις, μερικές φορές δεν χρειάζεται να έχεις τον κατάλληλο εξοπλισμό για να μαγειρέψεις περίτεχνα φαγητά. Χρειάζεσαι απλώς ένα τηγάνι και τίποτα άλλο. Άλλωστε τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον παίζει η πρώτη ύλη κι εσύ απλώς απολαμβάνεις την παράστασή του. Τι χρειάζεσαι; Απλώς ένα ή και δύο αυγά από βιολογικά λαβράκια.

Αν ανήκεις σε αυτούς που δεν τρώνε την αγκινάρα πιθανόν να μην την έφαγες σωστά μαγειρεμένη, γράφει η Γιάννα

Την αγκινάρα δεν την τρώω! Για να είμαι ειλικρινής πάντα παρίστανα ότι με πονάει η κοιλιά μου για να γλυτώσω από το πιάτο ημέρας, του σπιτιού. Ευτυχώς ξεγλιστρούσα με μία τηγανιά πατάτες. Έφτασα 40 χρονών για να κάνω ένα ταξίδι στην Τήνο, στο νησί της  αγκινάρας και να έρθω αντιμέτωπη με τα παιδικά μου τραύματα. Αυτά, της αγκινάρας.

Σαν τραγανό πέστο με τσάγαλα και άνθη πασχαλιάς! Σαν άνοιξη δηλαδή, γράφει η Γιάννα

Τώρα που είναι άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν και οι καρποί δεν έχουν ακόμη ωριμάσει φτιάξε δροσερό πέστο με τσάγαλα και αρωμάτισέ το με άνθη από πασχαλιές. Ναι! Πασχαλιές. Ναι, είναι βρώσιμες! Ναι! Ανώριμα, μωρά αμύγδαλα. Τα τσάγαλα.

Βάγια, Βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και…φιλέτο Λαυράκι με Όσπρια, γράφει η Γιάννα

Η παράδοση θέλει την Κυριακή των Βαΐων να τρώμε ψάρι. Τους λόγους δεν χρειάζεται να σας τους πω γιατί θα τους βρείτε με μία γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο. Άλλωστε η δική μου ιστορία είναι αλλιώτικη. Είναι η ιστορία που φτιάχνουν οι παρέες. Ή ακόμη καλύτερα τα φαγητά που φτιάχνουν οι παρέες.