Η ζωή με τα Αφγανικά Λαγωνικά

Βρήκα ένα Αφγκάν στο σπίτι. Χρυσόξανθο με μαύρη μουσούδα. Μου φάνηκε τεράστιο. Και ήταν. Όταν σηκωνόταν στα δυο πόδια για να αγκαλιαστούμε, με πέρναγε σε ύψος. Όπου πήγαινα με ακολουθούσε. Στην αρχή νόμιζα ότι με παρακολουθούσε από καχυποψία. Μετά κατάλαβα ότι το έκανε από φροντίδα.

(περισσότερα…)

Continue Reading

A όπως λαγωνικό του Αφγανιστάν, γράφει ο Δημήτρης

Ένας αστικός μύθος λέει ότι δεν υπάρχει εικαστικός της σύγχρονης εποχής που να μην έχει ζωγραφίσει τουλάχιστον μία φορά στη (καλλιτεχνική) ζωή του ένα λαγωνικό του Αφγανιστάν.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Η Ήρα του Δημήτρη

Ζήσαμε 14 χρόνια μαζί. ‘Έφυγε ένα βράδυ ήσυχα. Από καρδιά. Επέστρεφα από επαγγελματικό ταξίδι. Ήταν ακριβώς την ώρα που προσγειωνόταν το αεροπλάνο. Σα να περίμενε, να σιγουρευτεί ότι γύρισα ασφαλής. Άλλωστε, πέρα από την αγάπη που μου είχε (και της είχα), ήθελε να είναι σίγουρη, μια που εκείνη θα έφευγε, ότι θα γυρίσω καλά ώστε να φροντίζω τον γιό της, τον Πέτρο. Εκείνος ήταν πέντε χρονών όταν έχασε την μητέρα του. Μετά την αναχώρηση της, δεθήκαμε ακόμα περισσότερο με τον Πέτρο.

(περισσότερα…)

Continue Reading

End of content

No more pages to load