Η ζωή με τα Αφγανικά Λαγωνικά

Βρήκα ένα Αφγκάν στο σπίτι. Χρυσόξανθο με μαύρη μουσούδα. Μου φάνηκε τεράστιο. Και ήταν. Όταν σηκωνόταν στα δυο πόδια για να αγκαλιαστούμε, με πέρναγε σε ύψος. Όπου πήγαινα με ακολουθούσε. Στην αρχή νόμιζα ότι με παρακολουθούσε από καχυποψία. Μετά κατάλαβα ότι το έκανε από φροντίδα.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Μανιταρόσουπα βελουτέ με τραγανή λούζα τηνιακή για να ηρεμήσουν τα μέσα του, γράφει η Γιάννα

Χτύπησε το τηλέφωνο. «Τελικά δεν τα κατάφερες; Δεν πειράζει! Έλα να τα συζητήσουμε από κοντά.«, τον άκουσα να λέει και κατάλαβα. «Έρχεται εδώ. Θα του φτιάξω μανιταρόσουπα που την αγαπάει, να ζεσταθούν τα μέσα του, να ηρεμήσει η ψυχή του…«, σκέφτηκα και άρχισα να ψάχνω τα υλικά.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Εμένα που με βλέπεις είμαι 48 χρονών πια…, γράφει η Μαρία.

Εμένα που με βλέπεις είμαι 48 χρονών πια…
Δεν είμαι στη μέση, την έχω ξεπεράσει. Ας μην γελιόμαστε ποιος φτάνει μέχρι τα 100;
Μάλλον γι’ αυτό, «να τα εκατοστήσεις» είναι μία όμορφη ευχή γενεθλίων!

(περισσότερα…)

Continue Reading

Ο άνθρωπος που κόλλησε αγάπη, γράφει η Έφη.

Μπορώ να πω δύο κουβέντες για κάποιον; Τον ρώτησα πριν γράψω, αλήθεια.

-«Ιάκωβε μπορώ να πω κάτι για σένα στο blog; -Μα φυσικά.»Δεν είμαι δημοσιογράφος ούτε συνέντευξη του πήρα. Έναν καφέ ήπιαμε στα «προάστια «που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.

(περισσότερα…)

Continue Reading

End of content

No more pages to load

Close Menu