Όταν η φύση σου δίνει κάππαρη απλόχερα φτιάξε τουρσί.

Μια φορά στην Τήνο είχα στήσει αυτί δίπλα σε κάτι ντόπιους που έλεγαν ότι πάνε να μαζέψουν κάππαρη από ένα μέρος που δεν κατάλαβα πώς το είπαν. Μπήκα στον πειρασμό να τους ρωτήσω και μου απάντησαν: «Α! Αυτά είναι τα μυστικά του νησιού. Άμα το λέμε στον καθένα δεν θα μείνει τίποτα για μας«. Είχαν τα δίκια τους.

Η Μαύρη Κάλλα ή Ζαντεδέσκια – Η Μαύρη Καλλονή της Βεράντας μου, γράφει η Γιάννα

Μέχρι πριν λίγα χρόνια τη συναντούσαμε λευκή σε πολλές επαρχιακές αυλές εκεί γύρω στις ημέρες του Πάσχα γι΄αυτό και την μπερδεύουμε με τα κρίνα της Παναγίας. Κι όμως οι χρωματισμοί είναι πολλοί και αρκετά εντυπωσιακοί. Η δική μου βεράντα εδώ και ένα χρόνο φιλοξενεί μία μαύρη Κάλλα, την μαύρη μας καλλονή.

Δροσερή και διάφανη μαρμελάδα ή ζελέ από βότανα, γράφει η Γιάννα

Έχω μεγάλη αδυναμία στα βότανα και ακόμη μεγαλύτερη αδυναμία στις διαφάνειες που δημιουργούν τα ζελέ, στην υφή αλλά και στην ελαφριά τους γεύση. Πόσο μάλλον τέτοιες εποχές που οι μέρες είναι ζεστές και ψάχνεις κάτι ελαφρύ για να δροσιστείς και να γλυκαθείς χωρίς πολλές θερμίδες.

Η Γεύση της Άνοιξης: Zελεδάκια από πετιμέζι και ανθόνερο με βρώσιμα άνθη -Χωρίς Ζάχαρη, γράφει η Γιάννα

Τι συμβαίνει όταν συνδυάσεις μικρά, χρωματιστά θαύματα από αυτά που χαρίσει απλόχερα την άνοιξη η φύση, με ένα ή και δύο παραδοσιακά υλικά; Συνθέτεις ένα γευστικό πίνακα, σαν ζωγραφική και δημιουργείς τη ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΆΝΟΙΞΗΣ.

Η Αυτής Μεγαλειότης Αρμπαρόριζα: Φτιάξε με Τη χάρη της δροσερό ρόφημα Αρμπαρόριζας και Ιβίσκου, γράφει η Γιάννα

Το άρωμά της ξυπνάει μνήμες παιδικών χρόνων, η νοστιμιά της κάνει τα γλυκά κουταλιού να ξεχωρίζουν, τα ροζουλιά άνθη της στολίζουν τις αυλές στην επαρχία. Οι βοτανολόγοι τη συστήνουν για την καταπολέμηση του στρες. Λογικό. Πιάσε ένα φύλλο, τρίψε το με απαλές κινήσεις στα χέρια σου και μετά πάρε την πιο βαθιά σου ανάσα. Άφησε το άρωμα που σου χαρίζει απλόχερα η φύση να ηρεμίσει την ψυχή σου. Είναι η Αυτής Μεγαλειότης Αρμπαρόριζα και υποκλίνομαι στην αφεντιά της.

Η Υδρόγειος χωρίς λύπη – Γλοβουλαρία η άλυπος , γράφει η Γιάννα

Αν τη συναντήσεις στον περίπατό σου δεν υπάρχει καμία περίπτωση να την αγνοήσεις. Το χαρακτηριστικό μπλέ/λιλά χρώμα της θα τραβήξει αμέσως την προσοχή σου.

Οι όμορφες Ίριδες της Γιάλοβας, γράφει η Γιάννα

Με το έντονο χρώμα τους και την εντυπωσιακή παρουσία τους στολίζουν τα αμμωδή σημεία, δεξιά και αριστερά του δρόμου που οδηγεί στο Ντιβάρι της Γιάλοβας, στη Μεσσηνία.

Οι Ασφόδελοι της Λιμνοθάλασσας στη Γιάλοβα, γράφει η Γιάννα

Στέκονται καμαρωτοί και ήσυχοι στην άκρη του δρόμου, μπροστά από τις μυρτιές, τα ατίθασα βάτα και τις χειμωνιάτικες ίριδες. Θαρρούν πως θα περάσουν απαρατήρητοι μέσα στις γκρι, άσπρες αποχρώσεις τους αλλά η περίτεχνη κατασκευή τους με τις ροζέ – λιλά γραμμώσεις και τους φωτεινούς πορτοκαλί στήμονες σου τραβάει την προσοχή.
Λέγονται ασφόδελοι και οι ρίζες τους έρχονται από την Αρχαία Ελλάδα.

Αλεξανδρινό, το κόκκινο λουλούδι του Άγιου Βασίλη, γράφει η Γιάννα.

Η παράδοση θέλει το αστεροειδές μοτίβο των φύλλων του να συμβολίζει το Αστέρι της Βηθλεέμ και το κόκκινο χρώμα να αντιπροσωπεύει τη ζωή -γέννηση του Ιησού, το σώμα και τη θυσία του αίματος μέσω Της Σταύρωσης Του. Η εμφάνισή του δηλώνει την έναρξη των Χριστουγέννων.