Λιαστή Ντομάτα με ανθότυρο σε ζύμη από βασιλικό και δυόσμο, γράφει η Γιάννα

Μια ακόμη νόστιμη πίτα προστέθηκε στη συλλογή με τις αρωματισμένες ζύμες. Μετά από την κίτρινη σχοινοπρασόπιτα με ζύμη κουρκουμά και πάπρικας και την ροζέ ανθοτυρόπιτα με μυρώνια και ζύμη από ιβίσκο 🌺 έφτιαξα την πράσινη εκδοχή με φρέσκο βασιλικό και δυόσμο. Κι επειδή ο βασιλικός αγαπάει τη λιαστή ντομάτα, τα μαγείρεψα παρέα.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Ο Πουρές Πατάτας με Κουρκουμά και Μυρώνια του συζύγου, γράφει η Γιάννα

Μαγικό υλικό για την κουζίνα ο κουρκουμάς. Όχι μόνο για τις ευεργετικές του ιδιότητες ή για το εντυπωσιακό χρώμα που φωτίζει τα πιάτα αλλά και για τη μεταλλική γεύση που προσθέτει στο τελικό αποτέλεσμα.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Οι πέτουλες της Μεσσηνίας με μυτζήθρα, ελαιόλαδο και βότανα, γράφει η Γιάννα

Σ΄έναν ουτοπικό κόσμο η Μεσσηνία θα είχε σε κάθε χωριό, σε κάθε πλατεία, σε κάθε γωνία ένα τζάκι, μία αξίνα, λίγο αλεύρι και άφθονο ελαιόλαδο. Και όλοι θα έψηναν, σε κούτσουρα ελιάς, πέτουλες και θα τις στόλιζαν με ανθισμένα δεντρολίβανα, με φρέσκα μάραθα, με βραστά αγριοράδικα, με αλμυρή μυτζήθρα. Θα ψιλόκοβαν γουρνοπούλες και λουκάνικα με πορτοκάλι και θα τις τύλιγαν σαν τα πιτόγυρα. Ή θα τις γλύκαιναν με μαύρες σταφιδούλες, με φυστικοβούτυρο από αραχίδες, με σιρόπι μυρτιάς, με κονφιτούρα λεμόνι, με άλειμμα από τσαπελόσυκα, με άθερμο πετιμέζι, με λαμπερό ανθόμελο….
Όμως μια στιγμή! Γιατί να είναι ουτοπία;

(περισσότερα…)

Continue Reading

Μανιταρόσουπα βελουτέ με τραγανή λούζα τηνιακή για να ηρεμήσουν τα μέσα του, γράφει η Γιάννα

Χτύπησε το τηλέφωνο. «Τελικά δεν τα κατάφερες; Δεν πειράζει! Έλα να τα συζητήσουμε από κοντά.«, τον άκουσα να λέει και κατάλαβα. «Έρχεται εδώ. Θα του φτιάξω μανιταρόσουπα που την αγαπάει, να ζεσταθούν τα μέσα του, να ηρεμήσει η ψυχή του…«, σκέφτηκα και άρχισα να ψάχνω τα υλικά.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Ανθοτυρόπιτα με μυρώνια και ροζέ ζύμη από ιβίσκο 🌺, γράφει η Γιάννα

Υποδέχτηκα κεφάτη τις πρώτες ημέρες του 2018 και είμαι αποφασισμένη να βάλω χρώμα και περισσότερη γεύση στη ζωή μου. Βρήκα σ’ ένα πάγκο της λαϊκής αγοράς τρυφερά, ολόφρεσκα μυρώνια και βάλθηκα να κάνω (πάλι) πίτα. Όχι σαν όλες τις άλλες, αλλοιώτικη. Χρωματιστή. Ροζέ!

(περισσότερα…)

Continue Reading

Τι μπορείς να κάνεις με 300γρ πανσέτα κι ένα πακέτο ρύζι, γράφει η Γιάννα

Ξαφνικά βρίσκεσαι με 300γρ πανσέτα και πρέπει να ετοιμάσεις φαγητό για 5 άτομα. Τι κάνεις; Το «αυγατίζεις», σε απλά ελληνικά. Όχι δεν περιμένεις να πολλαπλασιαστεί γιατί απλώς δε γίνεται. Το ψιλοκόβεις, το ανακατεύεις με ότι-βρεις-στο-ντουλάπι, βράζεις ένα πακέτο ρύζι, το στήνεις όμορφα κι έτοιμο.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Σχοινοπρασόπιτα με ζύμη κουρκουμά και πάπρικας, γράφει η Γιάννα

Μπήκα στην κουζίνα να φτιάξω σπανακόπιτα και κατέληξα να ψιλοκόβω σχοινόπρασο. Ξεκίνησα να φτιάχνω ένα ζυμαράκι και κατέληξα να αναζητώ γεύσεις και χρώματα στο ντουλάπι με τα μπαχάρια μου. Μπήκα σε γευστικές περιπέτειες και πέτυχε. Θα την ξαναφτιάξω σύντομα.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Τουρτουγκίτα με φρέσκο τζίντζερ, κουρκουμά, μαύρο σκόρδο και μυρτιά, γράφει η Γιάννα.

Τουρτουγκίτα είναι το πάνω μέρος από το κότσι του μοσχαριού, είναι πιο μαλακό από το ποντίκι και είναι πλούσιο σε κολλαγόνο. Όταν βρίσκω τέτοια κρέατα ονειρεύομαι νόστιμο φαγάκι μαγειρεμένο στην κατσαρόλα. Το συγκεκριμένο δε ήταν και άριστης ποιότητας και συνοδευόταν με όλα τα πιστοποιητικά του.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Λουκάνικο Φιλιατρών καπνισμένο σε ξύλα ελιάς με πατάτες στο φούρνο, γράφει η Γιάννα.

Από τη στιγμή που διάβασα τις πληροφορίες της συσκευασίας κατάλαβα ότι κάτι νόστιμο βρίσκεται στο περιεχόμενο. «ΔΙΠΛΕΤΟ. Λουκάνικο Φιλιατρών με χοιρινό, μοσχάρι, κρασί Cabernet Sauvignon, φυσικά μπαχαρικά, γραβιέρα Αμφιλοχίας, καπνιστό σε ξύλα ελιάς». Αυτό δεν είναι περιγραφή, είναι ποίηση για τους κοιλιόδουλους σαν εμένα.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Γαρίδες με λιγκουίνι γρήγορα, εύκολα και νόστιμα – γράφει η Έφη.

Η αλήθεια είναι πως σε τούτο το φαγητό δεν τσιγκουνεύτηκα καθόλου τα λιπαρά. Τα καλά λιπαρά μην αγχώνεσαι.
Και δεν ήταν βαρύ, ήταν βελούδινο. Κάθε μπουκιά έλιωνε στο στόμα. Φίνα, αρωματική και μελωμένη. Και το σημαντικότερο γρήγορη και καθόλου κουραστική.

(περισσότερα…)

Continue Reading

Τουρσί με Σπαράγγια της Θάλασσας και ξερή μυτζήθρα, γράφει η Γιάννα.

Την πρώτη φορά που τα συνάντησα σε ένα πιάτο ενθουσιάστηκα από τη γεύση τους, την ισορροπημένη αλμύρα τους, τη δροσιά του φρέσκου χορταρικού και την τραγανή υφή τους. Ρώτησα με ποιο τρόπο είναι μαγειρεμένα και η απάντηση ήταν: «Έτσι είναι από τη φύση τους». Και μετά ακολούθησε η επόμενη ερώτηση: «Που τα βρίσκουμε;» για να λάβω την αποστομωτική απάντηση: «Στο χωριό σου!».

(περισσότερα…)

Continue Reading

Οσομπούκο με πετιμέζι, λευκό κρασί και πάπρικα, γράφει η Έφη.

Οσομπούκο. Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια κρέατος. Κότσι. Το κρέας; ποντίκι. Γιατί το προτιμώ; Όσο αστείο και να σου φανεί, εκτός του ότι μου αρέσει πολύ γευστικά, μπορείς να έχεις ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αισθητικό αποτέλεσμα στο πιάτο. Ναι! Για μένα παίζει σημαντικό ρόλο η αισθητική. Να μου αρέσει αυτό που τρώω και στο μάτι. Αυτός βέβαια δεν είναι ο απόλυτα παραδοσιακός τρόπος μαγειρέματος αλλά μοιάζει. Οι δικές μου νότες πάντα υπάρχουν σε κάθε μου φαγητό.
Έτσι. Για να δηλώνουν την παρουσία μου. Για να νιώθω κάθε φορά το παιχνίδισμα μαζί του!!!

(περισσότερα…)

Continue Reading

End of content

No more pages to load

Close Menu