Η ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΞήΓΗΣΗ 22 της Μαρίκας Συμεωνίδου, γράφει η Γιάννα

«Δεν θέλω να γράψω ποίημα. Θέλω να κρυφτώ στο γράψιμο«. Με αυτή την φράση κλείνει το γραπτό της για την Οικογένεια, τις Ρίζες και την Επιστροφή  πριν ξεκινήσει να γράφει για τον Έρωτα, τα Ξαφνιάσματα από Μελάνι και την Υπόκλιση στα ανείπωτα.

hoteliga – όπως μια ακόμα ιστορία brain drain (γ’ μέρος)

Συνεχίζουμε από εκεί που είχαμε μείνει hoteliga – όπως μια ακόμα ελληνική ιστορία brain drain (β’ μέρος). Βομβαρδίζω το Δημήτρη και την Εύα με ερωτήσεις γιατί έλω θέλω να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα. Προσπαθώ να καταλάβω, να συνειδητοποιήσω… η αίσθηση του «δεν ανήκω εδώ» δεν είναι και από εμάς τόσο μακριά πλέον.

hoteliga – όπως μια ακόμα ελληνική ιστορία brain drain (β’ μέρος)

Συνεχίζουμε την κουβέντα μας. Η σκέψη ότι σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες η γραφειοκρατία είναι μια πληγή δεν φεύγει από το μυαλό μου. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι η Ευρώπη έχει δομηθεί πάνω σε ένα μεταβυζαντινό μοντέλο διοίκησης: Οι πραγματικοί άρχοντες είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι.

hoteliga – όπως μια ακόμα ελληνική ιστορία brain drain (α’ μέρος)

Ο Δημήτρης και η Εύα ή η Εύα και ο Δημήτρης είναι δύο νέοι άνθρωποι που κυνήγησαν το όνειρό τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης και τελικά κατέληξαν στην αγκαλιά μιας εταιρίας που εδρεύει στην Κρακοβία της Πολωνίας.

Μάνα και Πατέρας γκρούπι. Οδηγός επιβίωσης για γονείς.

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή στο σχολείο (πριν κάτι αιώνες) είχα μια συμμαθήτρια που ήταν τρελή και παλαβή για το Μάικλ Τζάκσον. Τόσο παθιασμένη που έριχνε τις ίδιες γυριστές μπουκλίτσες στο πρόσωπό της για να κρύβει τα μάτια της και είχε δεμένα όλα τα δάχτυλά της με λευκή γάζα. Τη συμπαθούσα. Είχε μια γοητεία όλο αυτό αν κι εγώ δεν θα το έκανα ποτέ!

Ο Θάνος που έσωσε τον σκαντζόχοιρο από τη φωτιά, γράφει η Γιάννα

Είναι μαθητής της 3ης Γυμνασίου, στο 5ο Γυμνάσιο Αμαρουσίου και την ώρα της πυρκαγιάς που ξέσπασε δίπλα στον Δημοτικό Λαχανόκηπο βρισκόταν εκεί και έριχνε νερά στις εστίες. Τον συνάντησα τυχαία δίπλα στα καμμένα, αγκαλιά με ένα σκαντζόχοιρο. «Πάω να τον ελευθερώσω στο Άλσος Συγγρού».

Κιάρι στην Κορώνη σημαίνει ξάστερο, διαυγές, καθαρό – To Kiari του Γιάννη Διονυσόπουλου, γράφει η Γιάννα

Η λέξη Κιάρι προέρχεται από τη λατινική λέξη «clarus» και την μετεξέλιξή της στην ιταλική chiaro που με τα χρόνια απλοποιήθηκε και η ντοπιολαλιά την διατήρησε στο χρόνο ως κιάρο ή κιάρι χαρακτηρίζοντας έτσι την καθαρή θάλασσα, το καθαρό ελαιόλαδο που παράγουν οι ελιές στους ελαιώνες που χρωματίζουν την Κορώνη και τις γύρω περιοχές του νομού Μεσσηνίας.

Οι γυναίκες του Ταραμπάδου με τα χρυσά χέρια μας κέντησαν γλυκές τυροπιτούλες, γράφει η Γιάννα

Από τις 8 έως τις 13 Μαϊου οι γυναίκες του Ταραμπάδου, του χωριού με τους περιστεριώνες, άνοιξαν τα σπίτια τους, τις αυλές τους, τις καρδιές τους για να μη μας λείψει τίποτα. Να μη λείψει τίποτα στους ανθρώπους του νησιού αλλά και στους ξένους επισκέπτες που θα ερχόντουσαν στο όμορφο χωριό τους.