Αναπαλαίωση Επίπλων με Χρώματα Κιμωλίας – Autentico Paint, φωτογραφίζει η Νεφέλη

Με τα χρώματα κιμωλίας μπορείς να αναπαλαιώσεις τα έπιπλά σου, να βάλεις χρώμα στην καθημερινότητά σου και να αποκτήσεις ένα δημιουργικό χόμπι.

Μπισκοτένια Χριστουγεννιάτικα Στολίδια, γράφει η Νεφέλη

3 χρόνια πριν φτιάξαμε μαζί με τη Μυρσίνη και τη μαμά χριστουγεννιάτικα στολίδια. Ζυμώσαμε, πλάσαμε όμορφα σχέδια και τα στολίσαμε με μπαχαρικά όπως αστεροειδή γλυκάνισο, πιπερίτσα, γαρίφαλο, κανέλα, δενδρολίβανο κα.

Δεκατρία γιατί, γράφει η Νεφέλη.

Δε γίνεται να πατήσεις stop  στο μέλλον. Δε γίνεται να κάνεις rewind στο παρελθόν. Ο μόνος τρόπος για να μάθεις το μυστικό… είναι να πατήσεις το play.

Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο το «13 γιατί” [13 Reasons Why]. Το βιβλίο αυτό, ανάλογα την ψυχολογία του καθενός, μπορεί να την επηρεάσει είτε αρνητικά είτε θετικά.

Με τα μάτια των άλλων, γράφει η Νεφέλη.

Επέλεξα ένα ποίημα από το πρώτο βιβλίο ποίησης της δασκάλας που είχα στην ΣΤ΄Δημοτικού, κυρίας Μαρίκας Συμεωνίδου με τίτλο «Με τα μάτια των άλλων”.

Οι Ουρσουλίνες, με τα μάτια της Νεφέλης.

Στο δεύτερο TinosFoodPaths επισκεφθήκαμε τη Μονή – Σχολή Ουρσουλινών, που βρίσκεται στα Λουτρά της Τήνου.
Γνώρισα την αδερφή Θηρεσία, την τελευταία Ουρσουλίνα που φυλάει τη μονή και φωτογράφησα με το κινητό μου, όσα μου άρεσαν.

O Λατερνατζής, γράφει η Νεφέλη.

Στα επαγγέλματα που χάθηκαν μπορούμε να κατατάξουμε και εκείνους τους ανθρώπους που έβγαζαν το μεροκάματό τους παίζοντας κάποιο ειδικό μουσικό όργανο. Όπως για παράδειγμα ο λατερνατζής.

Μια περιπέτεια της Νεφέλης

Στις διακοπές του καλοκαιριού πήγαμε στην θάλασσα με μία βαρκούλα, έτσι για βόλτα. είχαμε πάρει μαζί μας τα απαραίτητα, όπως, νερό, φαγητό, σωσίβια. Περνούσαμε πολύ ωραία, γελάγαμε, συζητούσαμε, άλλες φορές δεν κάναμε τίποτα παρά μόνο να κοιτάμε τον ουρανό.

Μας πήρε ο ύπνος…

Ξαφνικά ακούω έναν περίεργο θόρυβο και ξύπνησα, δεν είδα τίποτα όμως. Βαρέθηκα, οπότε αποφάσισα να κάνω μια βουτιά. Η θάλασσα ήταν ζεστή. Προσπάθησα να ανεβώ στην βάρκα αλλά κάτι με τσιμπούσε, δεν μπορούσα να καταλάβω τι ήταν. Νόμιζα πως ήταν από αυτά τα μικρά ψαράκια. Δεν έδωσα σημασία. Προσπάθησα να ανεβώ στην βάρκα και τα κατάφερα. Τυλίχτηκα με την πετσέτα γιατί είχε αρχίσει να κάνει κρύο.

Άκουσα πάλι αυτόν το θόρυβο, φοβήθηκα οπότε τους ξύπνησα. Εμφανίστηκε ένας καρχαρίας και άρχισα να τσιρίζω. Φορέσαμε κατευθείαν τα σωσίβια μας και βγήκαμε από την βάρκα. Ξεκινήσαμε να κολυμπάμε προς την ακτή, μήπως και γλιτώσουμε… Τα καταφέραμε…

Ήταν το πιο τρομαχτικό πράγμα που μου έχει συμβεί…

Έκθεση με θέμα ” Μια περιπέτεια που μου έμεινε αξέχαστη” Ν.Φ.

Η μαμά της Νεφέλης

Αγαπώ πολύ την οικογένεια μου, αλλά το αγαπημένο μου πρόσωπο είναι η μαμά.

Τη λένε Γιάννα, έχει μακριά, σγουρά και καστανόξανθα μαλλιά. Έχουμε περίπου το ίδιο ύψος, αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτα για το πόσο την αγαπώ. <3

Για εμένα είναι ξεχωριστή γιατί δεν με μαλώνει, ό,τι μου υπόσχεται το κάνει, δεν μου λέει ποτέ ψέματα και είναι πάντα γλυκιά μαζί μου.

Δουλεύει πάρα πολύ,  και εγώ της λέω συνέχεια ότι δεν μου αρέσει η δουλειά που κάνει, αλλά πρέπει να παραδεχτώ πως ο μόνος λόγος που της το λέω είναι επειδή τη βλέπω ταλαιπωρημένη και πριν λίγο καιρό οι ώρες που ήμασταν μαζί ήταν ελάχιστες.

Την αγαπώ πάρα πολύ. Ελπίζω όταν μεγαλώσουμε να έχουμε την ίδια σχέση, αγαπημένες και η μία να υποστηρίζει την άλλη. <3