Το ΤΣΙΠΟΥΡΟ είναι οικογενειακή υπόθεση στην οικογένεια ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ, γράφει η Γιάννα.

Μια αξιολάτρευτη οικογένεια από τις λιγοστές που έχουν μείνει δεμένες σαν μία γροθιά. Ο παππούς Σταύρος είναι ασταμάτητη μηχανή παραγωγής ιδεών. Σπουδαία προσωπικότητα από αυτές που χαίρεσαι να κουβεντιάζεις μαζί του με τις ώρες. Αν βρεθείς κοντά του, θα σου μιλήσει με καμάρι για τις ομορφιές του τόπου του, για την πλούσια βλάστηση και την πηγή με το νερό στο αγαπημένο του μέρος, τη ΣΕΤΤΑ. Εκεί από όπου προέρχεται και το νερό που χρησιμοποιούν για τα αποστάγματά τους.  Τα παιδιά του, ο γιος του Φώτης μαζί με τη σύζυγό του Άγγη μεγαλώνουν τα τρία τους παιδάκια, τα εγγονάκια του κυρίου Σταύρου, και δίνουν ζωή στα άλλα τρία καμάρια τους: το ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΣΕΤΤΑ, το ΚΑΛΟ MΑΣ ΤΣΙΠΟΥΡΟ και το ΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ.

Γλυκό κουταλιού ΛΕΜΟΝΙ φλούδα, γράφει η Γιάννα

Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια φτιάξε γλυκό κουταλιού, μαρμελάδα, λιμοντσέλο, λεμονόπιτα, λεμονάδα. Φτιάξε κάτι τελος πάντων. Θα σε βγάλει ασπροπρόσωπο σε οποιαδήποτε αναπάντεχη επίσκεψη, διατηρείται όλο το χρόνο και συνδυάζεται εύκολα με αλμυρά ή γλυκά.

Μία μέρα στον παράδεισο της Νικολέττας Φωσκόλου στην Τήνο, γράφει η Γιάννα.

Γυναίκα παλιάς κοπής στη σύγχρονη Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, ανοιχτόμυαλη, καλόκαρδη, ευγενική, γλυκιά, εξυπηρετική, δραστήρια, δυναμική, χαμογελαστή.

Οσομπούκο με πετιμέζι, λευκό κρασί και πάπρικα, γράφει η Έφη.

Οσομπούκο. Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια κρέατος. Κότσι. Το κρέας; ποντίκι. Γιατί το προτιμώ; Όσο αστείο και να σου φανεί, εκτός του ότι μου αρέσει πολύ γευστικά, μπορείς να έχεις ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αισθητικό αποτέλεσμα στο πιάτο. Ναι! Για μένα παίζει σημαντικό ρόλο η αισθητική. Να μου αρέσει αυτό που τρώω και στο μάτι. Αυτός βέβαια δεν είναι ο απόλυτα παραδοσιακός τρόπος μαγειρέματος αλλά μοιάζει. Οι δικές μου νότες πάντα υπάρχουν σε κάθε μου φαγητό.
Έτσι. Για να δηλώνουν την παρουσία μου. Για να νιώθω κάθε φορά το παιχνίδισμα μαζί του!!!

Μαρμελάδα Φράουλα και Μανταρίνι – Άνοιξη και χειμώνας σε ένα βαζάκι, γράφει η Γιάννα.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που φτιάξαμε αυτή τη μαρμελάδα στο εργαστήριο Πυλιακή γη ®. Ήταν αρχές Μαρτίου και είχαμε βρεθεί με μία τεράστια ποσότητα φράουλες. θυμάμαι ακριβώς ότι ήταν 120 κιλά. Μαγειρεύαμε ασταμάτητα μαρμελάδα φράουλα ενώ παράλληλα στις διπλανές κατσαρόλες, μαρμελάδα πορτοκάλι και μαρμελάδα μανταρίνι.

Μαρμελάδα με ολόκληρα ΜΑΝΤΑΡΙΝΙΑ – πετάς μόνο τα κουκούτσια, γράφει η Γιάννα.

Έχουμε φτιάξει τόσo πολλή μαρμελάδα μανταρίνι στο εργαστήριο που νομίζω ότι έχω χάσει το μέτρημα. Είναι σχετικά εύκολη, το φρούτο είναι αρκετά συνεργάσιμο στο δέσιμο, το αποτέλεσμα είναι πεντανόστιμο και το σημαντικότερο όλων είναι ότι πετάς μόνο τα κουκούτσια. Αν και έχω μεγάλη αδυναμία σε όλα τα εσπεριδοειδή νομίζω ότι το μανταρίνι βγάζει την πιο νόστιμη μαρμελάδα.

Λαχταριστή ΤΟΜΑΤΑ Υδροπονικής Καλλιέργειας στη Μεσσηνία, γράφει η Γιάννα.

Από την είσοδο του κτιρίου καταλαβαίνεις ότι κάτι διαφορετικό ζει και αναπτύσσεται εκεί μέσα. Ένα γιγάντιο γκράφιτι του Σκιτσοφρενή σε καλωσορίζει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Από τη μία πλευρά η γιαγιά με το ροζιασμένο δέρμα και το γεμάτο θαλπωρή βλέμμα και από την άλλη η εγγονή με έντονη λαχτάρα για ζωή. Δύο γενιές που τις ενώνουν λαχταριστά τσαμπιά από κόκκινες καρδιές που μετατρέπονται σε ζουμερές τομάτες. Το παρελθόν και το παρόν, το παλιό και το νέο, η παράδοση και η καινοτομία, η γνώση και η έρευνα, βρίσκονται εκεί για να σε καλωσορίζουν με το πιο τρυφερό μήνυμα.

Κράτα λίγο αγάπη, Όλο και κάποιος θα περάσει.

Στις κοσμοπολίτικες Βρυξέλλες για ένα ποτήρι – εμπειρία σαμπάνιας, γράφει η Γιάννα.

Περπατώντας από την Grand Place με κατεύθυνση βόρεια, για να βρούμε το κεντρικό κατάστημα του Pierre Marcolini βρεθήκαμε, στη rue de la Madeleine που βρίσκεται η  Champagnothèque των βρυξελλών. «Εδώ θα δοκιμάσετε σπάνιες σαμπάνιες! Είναι εμπειρία που αξίζει!», είπε ο συνεργάτης που μας ξεναγούσε.

10 Μονοποικιλιακές Σοκολάτες Bean-to-Bar, γράφει η Γιάννα.

Ήξερες ότι για να δημιουργηθεί η τέλεια σοκολάτα πρέπει να ταξιδέψεις στην άλλη άκρη της γης, να περπατήσεις μέσα σε πυκνά δάση με ελέφαντες, να ζήσεις μέσα σε αγροτικές περιοχές μακριά από internet και σύγχρονες τεχνολογίες; Να λερωθείς μέσα σε λάσπες, να κουβαλήσεις βαριά καλάθια,  να μάθεις τις τοπικές διαλέκτους, να γίνεις φίλος με τους ιθαγενείς προκειμένου να δημιουργήσεις την τέλεια γεύση σοκολάτας;

Καπούσκα ή Καπούστα δηλαδή Λάχανο με Κρέας, γράφει η Έφη.

Κάθε που έμπαινε ο χειμώνας η γιαγιά μου πάντα λαχταρούσε μια καπούσκα. Τι είναι αυτό θα μου πεις. Ένα ωραιότατο φαγητό που φτιάχνεται με λάχανο, ντομάτα και κρέας. Καπούσκα το λένε οι γείτονες οι Τούρκοι. Καπούστα όμως, λέει η φίλη μου η Κατερίνα είναι το λάχανο. Ετσι το λένε στην Ουκρανία στη Ρωσία στην Πολωνία.

Εκεί το μπερδεύουν απλά και ταπεινά με ρυζάκι ή λαχανικά στην πιο απλή εκδοχή και με κρέας στην καλύτερη. Δεν γνωρίζω το λόγο που είναι ελαφρώς παραφρασμένο το λάχανο αλλά είπαμε κι άλλη φορά, οι λέξεις όταν ταξιδεύουν όλο και κάτι τους παίρνει ο άνεμος. Εμείς θα μείνουμε όμως στην υπέροχη χειμερινή και καυτερή καπούσκα.