Ένα επαναλαμβανόμενο χτύπημα, ένας επαναλαμβανόμενος ήχος, γράφει η Γιώλικα.

Approve-all- Γιώλικα Πουλοπούλου // Performance (60’)
Κυριακή 08.10 21:00

«ένα επαναλαμβανόμενο χτύπημα- ένας επαναλαμβανόμενος ήχος

Στόχος του: η παρατεταμένη έκφραση αποδοχής, επιδοκιμασίας, επιβράβευσης.

Ο άνθρωπος που κόλλησε αγάπη, γράφει η Έφη.

Μπορώ να πω δύο κουβέντες για κάποιον; Τον ρώτησα πριν γράψω, αλήθεια.

-«Ιάκωβε μπορώ να πω κάτι για σένα στο blog; -Μα φυσικά.»Δεν είμαι δημοσιογράφος ούτε συνέντευξη του πήρα. Έναν καφέ ήπιαμε στα «προάστια «που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.

Θα πάω στη θεία μου, γράφει η Γιάννα.

Το ανήψι δεν είναι παιδί σου αλλά μπορεί να είναι «κάτι σαν παιδί σου». Το κοιτάζεις και έχει ίδιο βλέμμα με την αδερφή σου ή τα μάτια της ή μια ελιά στο ίδιο σημείο ή τα στραβά της πόδια ή τίποτα από τα παραπάνω. Είναι κομμάτι της ζωής σου αλλά δεν κόπηκε από σένα, ούτε για σένα. Είναι απλώς το ανήψι σου.
Αισθάνεσαι άνετα μαζί του. Σαν οικογένεια αλλά όχι ακριβώς οικογένεια. Είναι μια σχέση ιδιαίτερη, με στοιχεία από οικογένεια  και από φιλία ταυτόχρονα.

Μαγείρεψα Παπούδες Ανδριώτικες, γράφει η Γιάννα.

Είχα κάνει ήδη δικό μου παιδί όταν ανακάλυψα ότι τις χάντρες, αυτά τα νόστιμα άσπρο-φούξια φασόλια, δεν τις λένε ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ. Τις μαγείρευε η γιαγιά η ανδριώτισσα και έπειτα η μάνα μέχρι που πέρασε και στη δική μου οικογένεια. Αλλά σταμάτησα να τις αποκαλώ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ γιατί αισθάνθηκα ότι με κοιτάζουν περίεργα και δε με καταλαβαίνει κανείς.

Πριν αρχίσω να γράφω, τηλεφώνησα στην Κατερίνα Ρεμούνδου, τη μαγείρισσα του Ζοζέφ στον Πιτροφό της Άνδρου, για να σιγουρευτώ ότι δεν τα έχω χαμένα. Μόλις απάντησε στην κλήση μου μπήκα κατευθείαν στο θέμα, χωρίς καλωσορίσματα κτλ.

Τα δεσίματα μιας φρουτο-οικοτέχνισσας, γράφει η Γιάννα.

Σίγουρα έχεις στην παρέα σου μια φρουτο-οικοτέχνισσα. Δεν έχει σημασία αν ασχολείται κατ΄επάγγελμα ή απλώς έχει αγάπη για τα φρούτα. Μια γυναίκα που γνώρισες σ΄ένα ταξίδι ή σε μια παρέα και όλη της η ζωή περιστρέφεται γύρω από αυτά. Συνήθως έχει και μια θεία, γιαγιά, φίλη ή κουμπάρα που ανταλλάσουν απόψεις και ιδέες.

Λιγκουίνι με ντομάτα, φέτα και κάπαρη από την Τήνο, γράφει η Έφη.

Φέτος ταξίδεψα στην Τήνο και έφερα μαζί μου ωραιότατη κάπαρη στο αλάτι (Όχι σε άρμη) και μοσχοβολιστή ρίγανη που τη φυλάω σαν θησαυρό. Με αυτά τα δυο και ντομάτα, λάδι και χοντρό αλάτι έφτιαξα μια μακαρονάδα σκέτο ποίημα.

Ζελέ Ρόδι με Ροζ Πιπέρι, γράφει η Γιάννα.

Τα τελευταία χρόνια ανακαλύψαμε ότι το ρόδι είναι υπερτροφή. Όχι πως δεν υπήρχε στην Ελλάδα. Υπήρχε! Οι πρώτες αναφορές γίνονται στον Όμηρο και λένε ότι η θεά Αφροδίτη ήταν αυτή που φύτεψε πρώτη μια ροδιά στην Κύπρο.

Π όπως Πρασόπιτα, γράφει η Έφη.

Μία ακόμη πίτα από τις πολλές που θα ακολουθήσουν εδώ μέσα γιατί τις λατρεύουμε γιατί μπορούν να γίνουν ορεκτικό, κυρίως πιάτο, σνακ. Θέλουν λίγη δουλίτσα αλλά για σένα που αγαπάς την κουζίνα και το καλό φαγητό δεν είναι τίποτα.
Σκέψου ότι μπορεί να την πάρεις μαζί σου στη δουλειά, να τη δώσεις στο βλαστάρι σου στο σχολείο, χα! ή ακόμα να καμαρώσεις στους φίλους σου για την τέχνη σου. Ποιος δεν αγαπά το καλό φαγητό άλλωστε.

Γ όπως Γιαγιά, γράφει η Φρόσω.

Σε λίγες μέρες θα βρεθώ στην βάπτιση του πρώτου μου εγγονιού…κι ο τύπος αυτός θα με «βοηθήσει» να ξαναβρεθώ στην όμορφη Σύμη!! Το όνομά του θα το πάρει στον Πανορμίτη γιατί, δεν ήταν και τόσο σίγουρο πως θα τον είχαμε ανάμεσά μας….