Η μαμά της Νεφέλης

Αγαπώ πολύ την οικογένεια μου, αλλά το αγαπημένο μου πρόσωπο είναι η μαμά.

Τη λένε Γιάννα, έχει μακριά, σγουρά και καστανόξανθα μαλλιά. Έχουμε περίπου το ίδιο ύψος, αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτα για το πόσο την αγαπώ. <3

Για εμένα είναι ξεχωριστή γιατί δεν με μαλώνει, ό,τι μου υπόσχεται το κάνει, δεν μου λέει ποτέ ψέματα και είναι πάντα γλυκιά μαζί μου.

Δουλεύει πάρα πολύ,  και εγώ της λέω συνέχεια ότι δεν μου αρέσει η δουλειά που κάνει, αλλά πρέπει να παραδεχτώ πως ο μόνος λόγος που της το λέω είναι επειδή τη βλέπω ταλαιπωρημένη και πριν λίγο καιρό οι ώρες που ήμασταν μαζί ήταν ελάχιστες.

Την αγαπώ πάρα πολύ. Ελπίζω όταν μεγαλώσουμε να έχουμε την ίδια σχέση, αγαπημένες και η μία να υποστηρίζει την άλλη. <3

Κουλουράκια Πορτοκαλιού, γράφει η Γιάννα.

Η συνταγή της μαμάς, της γιαγιάς, ίσως και της προγιαγιάς. Έχω βρει αναφορές σε αρκετά βιβλία συνταγών.  Προτιμώ τα πλεξιδάκια γιατί είναι συνεργάσιμη-ελαστική η ζύμη και βγαίνουν όμορφα.
Ιδανική συνταγή για να φτιάξετε μαζί με μικρά παιδιά και να χρησιμοποιήσετε κουπ-ατ.

ΑΛΦΑ και…ΣΤΟΠ

ΑΛΦΑ και…
λες από μέσα σου τα γράμματα της αλφαβήτα και …ΣΤΟΠ.

Φωνάζεις δυνατά το γράμμα που σκεπτόσουν και καταγράψεις πρόσωπα, ζώα, φυτά, πράγματα, χώρες και χρώματα που αρχίζουν από αυτό.
Αυτή είναι η θεματολογία μας.  Ένα παιχνίδι!
Ένα παιχνίδι που περιέχει γνώσεις, εμπειρίες, επιθυμίες, ανάγκες και όνειρα.
Χωρίς αυστηρή γραφή, χωρίς αυστηρούς κανόνες.  Χωρίς «πρέπει» και μεζούρες. Με την καρδιά, με το ένστικτο, με το μάτι.

Αυτός είναι ο τίτλος μας. Δεν πρόκειται να μετρήσουμε ούτε να μετρηθούμε.
Δεν έχει νικητές και χαμένους. Δεν έχει ηλικία. Δεν έχει φύλο. Δεν έχει διαχωρισμούς. Όλοι μπορούν να παίξουν. Όλοι μπορούν να γράψουν.

 

 

 

Κυδώνι γλυκό κουταλιού, γράφει η Γιάννα.

Αν είχες έστω μια χρυσοχέρα στην οικογένεια, σίγουρα θα είχες κι ένα βαζάκι στο ντουλάπι. Αν πάλι δεν είχες την τύχη, τότε είναι η ευκαιρία να πειραματιστείς. Το αποτέλεσμα όποιο κι αν είναι αυτό σίγουρα θα σε βγάλει ασπροπρόσωπο.

Πραλίνα φουντουκιού με ελαιόλαδο, γράφει η Γιάννα.

Η μανία της μονάκριβης με την πραλίνα φουντουκιού με ανάγκασε να ανακαλύψω την πιο υγιεινή εκδοχή.
Κατέληξα στην παρακάτω εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Ζυμώματα στη Μέση της Τήνου – Ανάμεσα σε δύο γενιές, γράφει η Γιάννα.

Στη Μέση του νησιού, στη μέση της ημέρας κι εμείς ανάμεσα σε δύο γενιές. Αυτή που γερνάει και αυτή που γεννιέται.
Σκοπός ήταν τα παιδιά να λαδώσουν τα χέρια τους, να αφρίσουν τα πορτοκάλια με τη σόδα, να λερώσουν τα ρούχα τους.

Η Ήρα του Δημήτρη

Ζήσαμε 14 χρόνια μαζί. ‘Έφυγε ένα βράδυ ήσυχα. Από καρδιά. Επέστρεφα από επαγγελματικό ταξίδι. Ήταν ακριβώς την ώρα που προσγειωνόταν το αεροπλάνο. Σα να περίμενε, να σιγουρευτεί ότι γύρισα ασφαλής. Άλλωστε, πέρα από την αγάπη που μου είχε (και της είχα), ήθελε να είναι σίγουρη, μια που εκείνη θα έφευγε, ότι θα γυρίσω καλά ώστε να φροντίζω τον γιό της, τον Πέτρο. Εκείνος ήταν πέντε χρονών όταν έχασε την μητέρα του. Μετά την αναχώρηση της, δεθήκαμε ακόμα περισσότερο με τον Πέτρο.