Υγεία και Κατοικίδια, γράφει ο Δημήτρης

Υγεία και Κατοικίδια, γράφει ο Δημήτρης

Όταν επρόκειτο να αποκτήσω το πρώτο μου παιδί, συγγενείς και φίλοι αντιμετώπιζαν με τρόμο το γεγονός ότι το βλαστάρι μου θα γεννηθεί σε σπίτι στο οποίο θα συμβίωνε με ένα Λαγωνικό του Αφγανιστάν, ένα Ντόμπερμαν και έναν κεραμιδόγατο. Είναι προφανές ότι οι φυλές δεν ήταν το ουσιώδες θέμα. Οι αναφορές ήταν συνοπτικές: Τα βρωμόσκυλα και ο ψωφόγατος. Πιθανότατα ούτε καν το θέμα υγείας ήταν το σημαντικό. Απλά, η ανάγκη παρέμβασης βρήκε τον δρόμο έκφρασης μέσα από τα κατοικίδια.


Προσέφυγα σε ειδικούς, όχι γιατί δεν ήξερα αλλά για να έχω τεκμηριωμένα επιχειρήματα: Οι μοκέτες, τα χαλιά και οι ταπετσαρίες των επίπλων είναι πάρα πολύ επικίνδυνα για τα βρέφη. Εκτός από τους μικροοργανισμούς που «φιλοξενούνται» σε αυτές τις επιφάνειες, μικροίνες από τα υφάσματα μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στους πνεύμονες των βρεφών. Αντίθετα, δεν υπάρχει ασθένεια που ο σκύλος ή η γάτα μπορεί να κολλήσει στα παιδιά (με μικρές εξαιρέσεις που δεν χρειάζεται να τις αναφέρουμε μια που η πιθανότητα είναι σχεδόν μηδενική και που απαιτούνται ειδικές συνθήκες μετάδοσης, όπως για παράδειγμα το δάγκωμα στη Λύσσα). Επιπλέον, οι μικροοργανισμοί που αναπτύσσονται στα ζώα, βοηθούν τα παιδιά να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα, ακόμα και σε επίπεδο αλλεργίας. Συνοπτικά, αυτές ήταν οι ετυμηγορίες του κτηνιάτρου, του παιδιάτρου και του γυναικολόγου. Ξερές οι πεθερές. Πόσο μάλλον που οι δύο στους τρείς επιστήμονες ήταν και συγγενείς!
Δεν τα λέω αυτά ως ειδικός και ως σχετικός επιστήμων (προς αποφυγή παρεξηγήσεων) αλλά ως αυτήκοος και αυτόπτης μάρτυς και γονέας τριών παιδιών.
Αγνόησα την τρομολαγνεία των συγγενών και φίλων και μεγάλωσα τα παιδιά μου με ζώα. Τα παιδιά μου όχι μόνον δεν προσβλήθηκαν από κάποια «ζώο ασθένεια» αλλά και χαίρουν άκρας υγείας. Και τα τρία μεγάλωσαν με τουλάχιστον ένα σκυλί στην κούνια τους. Το κοινό στοιχείο είναι ότι τουλάχιστον το ένα από τα ζώα ήταν πάντα Λαγωνικό του Αφγανιστάν. Δεν υπάρχει όμως κανένα επιστημονικό στοιχείο που να διαχωρίζει -από πλευράς υγείας- το σκυλί συγκεκριμένης φυλής από οποιοδήποτε άλλο. Κατά συνέπεια, η επιλογή της φυλής είναι προσωπικό θέμα και δεν έχει να κάνει με το γενικότερο θέμα της υγείας βρέφους, παιδιού και ζώου.
Η συμβίωση με ένα Βασιλικό Πύθωνα αποτελεί ένα ξεχωριστό γεγονός, το οποίο οφείλω στην λατρεμένη μου σύζυγο Γιάννα και -ως ξεχωριστό γεγονός- θα αναφερθώ σε αυτό σε εξ ίσου ξεχωριστό άρθρο. Πάντως, η συμβίωση αυτή (για να μην δημιουργήσω γαργαλιστικές προσμονές) , όχι μόνο δεν δημιούργησε πρόβλημα στην σχέση μας, αντιθέτως την ενίσχυσε. Όπως και τα love birds.

Φωτογραφία: Νεφέλη Φραγκούλη

 

Dimitris Fragkoulis

Ο Δημήτρης Φραγκούλης γεννήθηκε και μεγάλωσε (?) στην Αθήνα. Σπούδασε στο Μόναχο, την Αθήνα και την Βιέννη. Δούλεψε στην Τηλεόραση, τον Κινηματογράφο και τη Διαφήμιση. Μετά έμπλeξε με το Internet. Προσπάθησε να γλυτώσει από αυτό ασχολούμενος με τα τρόφιμα. Καμμία ελπίδα. Έχει τρία παιδιά και δύο σκυλιά.

Αφήστε μια απάντηση

Close Menu