Δ – όπως Πεθερές – Δεύτερο μέρος, γράφει ο Δημήτρης.

Δ – όπως Πεθερές – Δεύτερο μέρος, γράφει ο Δημήτρης.

Το θέμα είναι ανεξάντλητο. Κάθε μέρα συνύπαρξης με τις πεθερές δημιουργεί και ένα νέο θέμα για συζήτηση. Ή απλά για περισυλλογή. Ακολουθεί μια προσπάθεια καταγραφής, χωρίς αξιολογική σειρά. Απαραίτητη διευκρίνιση (για λόγους προσωπικής ασφάλειας, μια που η πεθερά μου έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο – ευτυχώς, δεν έχει η μητέρα μου): Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά περιστατικά είναι τυχαία.

Α. Οι πεθερές μεγαλώνουν τα παιδιά τους με σκοπό να τα παντρέψουν. Είναι μια μορφή εκδίκησης για τις στερήσεις που (νομίζουν ότι) υπέμειναν κάνοντας οι ίδιες οικογένεια. Στην πραγματικότητα καμία πεθερά δεν υπέμεινε τίποτα για χάρη των παιδιών της. Απλά πήρε αυτό που της άξιζε (ή της επέβαλαν οι δικές της πεθερές).

Β. Οι γυναίκες, όταν φτάνουν στην ηλικία να γίνουν πεθερές,  έχουν βιώσει ήδη σχεδόν όλα τα στάδια του συνδρόμου της Σταχτοπούτας. (Όσες ή όσοι δεν ξέρετε τι σημαίνει ο όρος αυτός, μην διστάσετε να τον googlάρετε. Για όποιον δεν έχει χρόνο ή διάθεση για googlάρισμα: Τον περιέγραψε η Colette Dowling to 1981 και συνοπτικά, πρόκειται για τον υποσυνείδητο φόβο της γυναίκας για ανεξαρτησία). Μένει το τελευταίο στάδιο: Να τιμωρήσουν τον άνδρα για το σύνδρομο που οι ίδιες βιώνουν ακόμα. Επειδή ο πατέρας είναι ήδη μακριά, ο σύζυγος δεν έχει άλλα περιθώρια τιμωρίας, μένει ο γαμπρός. Αν η νύφη ή κόρη δείχνει σημάδια ότι δεν «υποφέρει» από το σύνδρομο αυτό, γίνεται και η ίδια στόχος της πεθεράς, ακόμα και της ίδιας της μητέρας.

Γ. Σύμφωνα με τα παραπάνω, αν η νύφη/κόρη δημιουργήσει μια καριέρα, γίνεται στόχος της πεθεράς. Όσο πιο σημαντική καριέρα, τόσο μεγαλύτερος στόχος.

Δ. Αν στην καριέρα προστεθεί και μια υγιής σεξουαλική σχέση του ζευγαριού, ο στόχος μεγαλώνει στην νιοστή. Γενικά, οι πεθερές δεν αντέχουν την υγιή σχέση νύφης/γαμπρού.

Ε. Έτσι κι αλλιώς: Οι έρευνες έχουν δείξει ότι ενώ ο άνδρας σκέφτεται το σεξ πολύ συχνότερα από την γυναίκα, η γυναίκα είναι αυτή που βαριέται συντομότερα τον ερωτικό της σύντροφο. Απλά, ο άνδρας έχει το αρχέγονο ένστικτο της διαιώνισης του είδους του, ενώ η γυναίκα της διατήρησης του υπάρχοντος. Κατά συνέπεια, ο άνδρας συνεχίζει να επιθυμεί την ερωτική συνεύρεση (αδιακρίτως συνθηκών), ενώ η γυναίκα βάζει περισσότερα ποιοτικά χαρακτηριστικά σε αυτήν. Οι ορμές παραμένουν όμως οι ίδιες. Οπότε, ναι, υπάρχει σεξ στον γάμο. Πεθερές εξοικειωθείτε με την ιδέα και μην προσπαθείτε να το χαλάσετε.

Στ. Ζευγάρια αντισταθείτε στις πεθερές: Υπάρχει σεξ στον γάμο. Υπάρχει σεξ ακόμα και μετά το ή τα παιδιά (άλλωστε πως αλλιώς θα κάναμε παιδιά;).

Ζ. Γα να σας προλάβω: Δεν αναφέρομαι στο σεξ εκτός γάμου. Αναφέρομαι στο σεξ εντός αυτού. Με τον / την υπάρχοντα σύντροφο σας. Υπάρχει και το γνωστό ανέκδοτο: Ερώτηση: –  —  -Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις μετά το σεξ; Απάντηση: Παίρνεις τηλέφωνο την/τον γυναίκα / άντρα σου (ανάλογα ποιος αφηγείται το ανέκδοτο). Μακριά από εμάς τέτοια ανέκδοτα!

Η. Βασικός κανόνας συμβίωσης: Το σώμα μας αλλάζει με τον χρόνο (Όπως και οι αντιλήψεις μας). Οι άνδρες κάνουν κοιλιά και οι γυναίκες μπούτια. Έρωτας και συντροφικότητα σημαίνει (μεταξύ άλλων) το να διαμορφώνεται η αισθητική σου αντίληψη σύμφωνα με τις αλλαγές και μεταμορφώσεις του/της συντρόφου σου.

Θ. Γενικότερα, οι περισσότεροι γάμοι δεν έχουν ουσιαστικά προβλήματα: απλώς δεν αντέχει ο ένας τον άλλον. Πεθερές, δεν χρειάζεται να το καταδεικνύετε αυτό. Οι σύγχρονοι άνθρωποι το αντιλαμβάνονται από μόνοι τους (Εάν και εφ’ όσον συμβαίνει).

Ι. Παρένθεση προς τις αρσενικές (κυρίως) πεθερές: Πριν αποφανθείτε με κακεντρέχεια για το μη καλλίπυγο της κυρίας (συμπεριλαμβανομένης της νύφης σας) που περπατάει μπροστά σας, σκύψτε προηγουμένως να δείτε αν το βλέμμα σας φτάνει μέχρι τις άκρες των ποδιών σας ή εμποδίζεται από το εύρος της κοιλιάς σας.

Κ. O μεγαλύτερος εχθρός της πεθεράς είναι το ζευγάρι που είναι συνειδητοποιημένα ζευγάρι.

Λ. Ο δούρειος ίππος της πεθεράς είναι η φροντίδα των παιδιών – ειδικά όταν και τα δύο μέλη του ζευγαριού εργάζονται. Νύφες και Γαμπροί αντισταθείτε, ακόμα και αν χρειαστεί ένας από τους δύο γονείς να αναστείλει για μερικά χρόνια την καριέρα του. Δεν είναι απαραίτητο να το κάνει η μητέρα αυτό, αν και οι έρευνες έχουν δείξει ότι το παιδί, τουλάχιστον μέχρι τα δύο του χρόνια, χρειάζεται την μητέρα ως συνέχεια της «διαμονής» του στην μήτρα και ήπια προσαρμογή στην εξωμήτρια ζωή.

Μ. Η Πεθερά έχει μια μαγική ικανότητα να διαβρώνει όχι μόνο την εύρυθμη ζωή του ζευγαριού αλλά ακόμα και την εύρυθμη ανάπτυξη και κοινωνικοποίηση των παιδιών του ζευγαριού (και εγγονών) της.

Ν. Εμείς οι Έλληνες πολύ συχνά καμαρώνουμε για την συνοχή της Ελληνικής οικογένειας, ως αντίθεση στις χαλαρότερες (νομίζουμε) κοινωνικές και οικογενειακές δομές του υπόλοιπου δυτικού κόσμου. Το οποίο μεταφράζεται πρακτικά στο ότι οι πεθερές υποκαθιστούν την μητέρα στο ρόλο που θα έπρεπε να παίζει στο μεγάλωμα των παιδιών πρωτίστως αυτή και δευτερευόντως ο πατέρας, τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού.

Ξ. Η οργή, ο ανεξέλεγκτος θυμός και η μη αποδοχή όρων και ορίων των νέων μας οφείλεται ακριβώς σε αυτό: Η συμπεριφορά τους δεν έχει να κάνει καθόλου με την ρομαντική πεποίθηση ότι έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες από το DNA μας: Δεν θυμώνουμε με τους κακούς πολιτικούς ηγέτες μας, ούτε με το κακό μας εκπαιδευτικό σύστημα, ούτε με τους κακούς μας εργοδότες. Δεν είμαστε από DNA επαναστάτες: Υποσυνείδητα θυμώνουμε απλά με την μάνα μας που δεν ήταν εκεί όταν την χρειαζόμασταν. Ήταν η πεθερά (η γιαγιά, ενίοτε ο παππούς αλλά με καθαρά διακοσμητικό ρόλο). Αλλά μια που έχουμε πια μεγαλώσει όταν το συνειδητοποιούμε (και αν το συνειδητοποιήσουμε), δεν μπορούμε να το εκφράσουμε όπως πρέπει: Απλά βάφουμε τους ξένους τοίχους, πετάμε πέτρες, καίμε κάδους σκουπιδιών ή πετάμε αναμμένα τσιγάρα  από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας.

Ο. Ένας μεγάλος ψυχίατρος έλεγε ότι η μητέρα ετοιμάζει τα παιδιά να βγουν στην κοινωνία και ο πατέρας τα προφυλάσσει να μην επιστρέψουν στην μητέρα. Δεν ανέφερε πουθενά την πεθερά.

Υ.Γ. Ο γράφων δεν διεκδικεί δάφνες ειδήμονα, παρ΄ ότι έζησε μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του ζωής ως σκηνοθέτης, γεγονός που τον κάνει εξ΄ ορισμού «ξερόλα». Κατά συνέπεια, τα ανωτέρω εκφράζουν απλά αδόκιμες σκέψεις και συναισθήματα.

Dimitris Fragkoulis

Ο Δημήτρης Φραγκούλης γεννήθηκε και μεγάλωσε (?) στην Αθήνα. Σπούδασε στο Μόναχο, την Αθήνα και την Βιέννη. Δούλεψε στην Τηλεόραση, τον Κινηματογράφο και τη Διαφήμιση. Μετά έμπλeξε με το Internet. Προσπάθησε να γλυτώσει από αυτό ασχολούμενος με τα τρόφιμα. Καμμία ελπίδα. Έχει τρία παιδιά και δύο σκυλιά.

Αφήστε μια απάντηση