Αδικημένα Πρόσωπα: Διοκλητιανός και Ιουλιανός, γράφει ο Παύλος

Αδικημένα Πρόσωπα: Διοκλητιανός και Ιουλιανός, γράφει ο Παύλος

Και οι δύο μπαίνουν στο ίδιο άρθρο γιατί τους βγήκε το όνομα για τα ίδια πράγματα: σφαγές, διωγμούς και γενικά πολύ αίμα. “Μια θρησκεία που δεν λαμβάνει υπόψη της πρακτικά ζητήματα και δεν βοηθάει στη λύση τους, δεν είναι θρησκεία.”. Μπορεί ο Γκάντι να το είπε τον 20ο αιώνα, αλλά δεν ήταν ο πρώτος που το σκέφτηκε μιας και οι δύο μας πρωταγωνιστές το είχαν καταλάβει πολύ νωρίτερα…

Πίστευα πως δεν θα υπήρχε λόγος να σας στήσω να ορκιστείτε, γιατί μιλάμε για ιστορία. Βέβαια, επειδή τόσο ο Διοκλητιανός όσο και ο Ιουλιανός ήθελαν τα λιοντάρια τους να τρώνε φρέσκο Χριστιανό σε κάθε τους γεύμα θα πρέπει να εξασφαλίσω πως δεν θα δω έναν όχλο με πυρσούς και τσουγκράνες στα σχόλια. Κάτσε, λοιπόν, σε στάση προσοχής, το ένα χέρι στην καρδιά, το άλλο σε ορθή γωνία, παράλληλο στο έδαφος όπως αυτή στην φωτογραφία από κάτω.

Και τώρα πείτε μαζί μου: “Θα αφήσω στην άκρη κάθε υποκειμενική άποψη και θα σκεφτώ από την αρχή τα πράγματα”. Προσοχή! Δεν λέω να αφήσετε τις γνώσεις σας, δεν προσπαθώ να σας χειραγωγήσω!

Πριν πω οτιδήποτε θα πρέπει να σας κατατοπίσω χρονικά. Ο Διοκλητιανός, λοιπόν, βρισκόταν στο τιμόνι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 284 μέχρι το 305, ενώ ο Ιουλιανός υπήρξε Αυτοκράτορας του Βυζαντίου μεταξύ 331 και 363 και υπήρξε ο τελευταίος Αυτοκράτορας από την γενιά του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Ας σκεφτούμε τώρα, πέρα από την αγάπη για τα κατοικίδια τους, ποιοι άλλοι λόγοι τους οδήγησαν σε τέτοιες ενέργειες.

Ο Διοκλητιανός κυβερνούσε την Ρώμη σε μία εποχή μεγάλης αποσταθεροποίησης. Οι μομφές που εξαπέλυε ο Λαός εναντίον του ήταν πάρα πολλές και με κάποιο τρόπο έπρεπε να κάνει κάθε επικίνδυνη φωνή να σωπάσει. Προσπάθησε, λοιπόν, να αναγάγει τον Αυτοκράτορα σε θεό, κάτι που έκανε τους μονοθεϊστές Χριστιανούς να αντιδράσουν. Έτσι, ήταν ουσιαστικά αναγκασμένος να τους εξολοθρεύσει πριν γίνουν μεγαλύτερο πρόβημα.
Ξέρετε, λοιπόν, τι έκαναν οι “άκακοι” Χριστιανοί; Του έκαψαν 2 φορές τα ανάκτορα! Και μάλιστα δεν τα έκαψε μόνος του για να τους κατηγορήσει, όπως είχε κάνει ο Χίτλερ με την Βουλή και τους Κομμουνιστές!

Ο Ιουλιανός από την μεριά του είχε το θράσος να προσπαθήσει να προφυλάξει την Αρχαία Ελληνική Ιστορία, από τους Χριστιανούς που όποτε έβλεπαν αρχαία μετατρέπονταν σε εκείνον τον όχλο που έλεγα στην αρχή. Ο άνθρωπός αυτός, μάλιστα, πήγε να αποφύγει τους διωγμούς! Και πως το έκανε αυτό; Με μία από τις πιο έξυπνες ιδέες στην ιστορία, φέρνοντας, δηλαδή, πίσω εξορισμένους ιερείς έτσι ώστε να οι Χριστιανοί να διαλυθούν εκ των έσω. Η εκκλησία αργότερα του χάρισε έξι προσωνύμια Παραβάτης, Ειδωλιανός, Αδωναίος, Καυσίταυρος, Αποστάτης, Πισαίος, ενώ ταυτόχρονα όλοι τον θεωρούσαν παγανιστή*, όπως και γενικότερα τους Έλληνες.

Ποια ήταν όμως η προσφορά τους στην Ιστορία;
Ο Διοκλητιανός προσέφερε στην οικονομία κάτι που οι σύγχρονοι φορολογούμενοι θεωρούν αυτονόητο. Τους κατακεφαλήν φόρους! Μέχρι τότε, πατρίκιοι και πληβείοι πλήρωναν τους ίδιους φόρους, με τους πλούσιους να γίνονται πλουσιότεροι και τους φτωχούς να γίνονται φτωχότεροι. Πλέον κάθε πολίτης πλήρωνε τους φόρους που αναλογούσαν στο εισόδημά του. Βέβαια, προσέφερε στην οικονομία και το πρώτο φαινόμενο πληθωρισμού, το οποίο όμως αντιμετώπισε άμεσα. Για να καταλάβουμε την προσφορά του αρκεί να αναλογιστούμε πως σε μία περίοδο που οι Αυτοκράτορες δεν κυβερνούσαν πάνω από 2 χρόνια εκείνος κυβέρνησε 21!

Ο Ιουλιανός, έκανε πράγματα που κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί εκείνη την εποχή. Για αρχή απλούστευσε τον Αυτοκρατορικό τρόπο ζωής, ώστε να μην επιβαρύνεται ο λαός, με τον οποίο είχε ένα ιδιαίτερο δέσιμο. Κάτι που απέδειξε ξανά, όταν το 362 πέρασε τους νέους ύπατους μέσα από τον κόσμο. Για πολλούς ιστορικούς ο θάνατος του συνεπάγεται θάνατο της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω πως δεν σκοπεύω να προσβάλω την πίστη κανενός και πως απλά ήθελα να σας θυμίσω πως ένα κακό δεν αναιρεί πολλά καλά. Ο Κικέρων, ένας Ρωμαίος ρήτορας, είχε πει “ O tempora! Ο mores!” που μεταφράζεται σε «Ω καιροί! Ω ήθη!” και εξηγεί εν μέρει τις πράξεις τους. Τότε η ανθρώπινη ζωή δεν είχε αξία, άρα και αυτό που έκαναν δεν ήταν ανήθικο για την εποχή.

* Παγανισμός: η ειδωλολατρία, ιδίως μετά την επικράτηση του χριστιανισμού, όταν αυτή είχε πλέον περιοριστεί στους αγροτικούς πληθυσμούς.


Σχετικά Άρθρα

 

Paul Zagorakis

Ο Παύλος είναι μαθητής του Λυκείου Αναβρύτων, θέλει να γίνει πρωθυπουργός αφού πρώτα γίνει ηθοποιός, τραγουδιστής, συγγραφέας και πιλότος. Βλέπει βίντεο στο youtube και παίζει football manager.

Αφήστε μια απάντηση