Τουρτουγκίτα με φρέσκο τζίντζερ, κουρκουμά, μαύρο σκόρδο και μυρτιά, γράφει η Γιάννα.

Τουρτουγκίτα είναι το πάνω μέρος από το κότσι του μοσχαριού, είναι πιο μαλακό από το ποντίκι και είναι πλούσιο σε κολλαγόνο. Όταν βρίσκω τέτοια κρέατα ονειρεύομαι νόστιμο φαγάκι μαγειρεμένο στην κατσαρόλα. Το συγκεκριμένο δε ήταν και άριστης ποιότητας και συνοδευόταν με όλα τα πιστοποιητικά του.

Μελομακάρονα με Ζάχαρη Καρύδας και Μέλι, γράφει η Γιάννα.

Με τη ζάχαρη καρύδας γνωριστήκαμε όταν έφτιαξα τη δική μου Πραλίνα φουντουκιού με ελαιόλαδο, αγαπηθήκαμε όταν έφτιαξα μαρμελάδα μπανάνα και ερωτευτήκαμε  όταν έφτιαξα αυτά τα μελομακάρονα. Έφτασε πρόσφατα στην ελληνική αγορά και έχει ήδη κερδίσει τις καρδιές όσων την έχουν δοκιμάσει, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου.

5 Χριστουγεννιάτικα δώρα υψηλής γαστρονομίας, γράφει η Γιάννα.

Χριστουγεννιάτικοι πλανήτες, σοκολατένια λαμπιόνια με γκανάζ σαμπάνιας και καραμέλας, σοκολατένια μπατόνς ζεστής καραμέλας, κόκκινα σκουφάκια με σαμπλέ μπρετόν, συναρμολογούμενα σοκολατένια δέντρα και στεφάνια στολισμένα με τρούφες, πραλίνες και λιλιπούτεια σόρτμπρεντ ομορφαίνουν τις εορταστικές βιτρίνες.

Ξεχωρίζουν όχι μόνο για την αδιαπραγμάτευτη ποιότητα στην επιλογή των υλικών αλλά και για την άριστη εκτέλεσή τους με άρτια φινιρίσματα και έμφαση στην απόλυτη λεπτομέρεια.

Πύλος – Η Ωραία Κοιμωμένη, ξύπνησε!, γράφει η Γιάννα.

Όταν ήμουν μικρό παιδάκι ο πατέρας μου, ο τοπικιστής,  με είχε μάθει εκτός από το όνομά μου να λέω και τον τόπο καταγωγής μου. -«Πως σε λένε; Γιάννα!» – «Από που είσαι; – Από την Καλαμάτα!». Πόσοι γνώριζαν την Πύλο παλαιότερα; Ελάχιστοι. Γι΄αυτό η εύκολη απάντηση ήταν «από την Καλαμάτα», την πρωτεύουσα του νομού Μεσσηνίας που όλοι γνώριζαν.

Εμένα που με βλέπεις είμαι 48 χρονών πια…, γράφει η Μαρία.

Εμένα που με βλέπεις είμαι 48 χρονών πια…
Δεν είμαι στη μέση, την έχω ξεπεράσει. Ας μην γελιόμαστε ποιος φτάνει μέχρι τα 100;
Μάλλον γι’ αυτό, «να τα εκατοστήσεις» είναι μία όμορφη ευχή γενεθλίων!

Torre Glories – Ο φωτισμένος ουρανοξύστης της Βαρκελώνης, γράφει η Έφη.

Ο μήνας που ανάβουν τα περισσότερα φώτα σε όλο τον πλανήτη, ο Δεκέμβρης και μόλις χτες σκεφτόμουν τα νυχτερινά σουλάτσα μου σε μια τεχνολογική γειτονιά, δίπλα σ’έναν τεράστιο, μα τεράστιο φωτεινό γίγαντα.

Μπισκοτένια Χριστουγεννιάτικα Στολίδια, γράφει η Νεφέλη

3 χρόνια πριν φτιάξαμε μαζί με τη Μυρσίνη και τη μαμά χριστουγεννιάτικα στολίδια. Ζυμώσαμε, πλάσαμε όμορφα σχέδια και τα στολίσαμε με μπαχαρικά όπως αστεροειδή γλυκάνισο, πιπερίτσα, γαρίφαλο, κανέλα, δενδρολίβανο κα.

Λουκάνικο Φιλιατρών καπνισμένο σε ξύλα ελιάς με πατάτες στο φούρνο, γράφει η Γιάννα.

Από τη στιγμή που διάβασα τις πληροφορίες της συσκευασίας κατάλαβα ότι κάτι νόστιμο βρίσκεται στο περιεχόμενο. «ΔΙΠΛΕΤΟ. Λουκάνικο Φιλιατρών με χοιρινό, μοσχάρι, κρασί Cabernet Sauvignon, φυσικά μπαχαρικά, γραβιέρα Αμφιλοχίας, καπνιστό σε ξύλα ελιάς». Αυτό δεν είναι περιγραφή, είναι ποίηση για τους κοιλιόδουλους σαν εμένα.

Ερωδιοί και Φλαμίνγκο στη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, γράφει η Γιάννα

Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας ή Ντιβάρι αποτελεί έναν εξαιρετικά σημαντικό υδροβιότοπο για τη χώρα μας. Τέλη Νοεμβρίου επισκεφθήκαμε την περιοχή και αντικρίσαμε μερικές από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες που χαρίζει απλόχερα η φύση όταν έχει κέφια. Ή μάλλον όταν είναι η εποχή να κάνουν μία στάση για να ξεχειμωνιάσουν στη λιμνοθάλασσα, οι ιπτάμενοι μετανάστες.

Για μια σταγόνα «υγρό χρυσό» – Από την ελιά στο ελαιόλαδο, γράφει η Γιάννα.

Αν ήξερες με πόσο κόπο βγαίνει το ελαιόλαδο, δε θα άφηνες να χαραμιστεί ούτε μία του σταγόνα.