Σε έχω δει πώς το παίζεις γύπας, γράφει ο Παύλος

Ο Χρήστος Ζαμπούνης στο βιβλίο του Savoir Vivre γράφει: Αν [μια γυναίκα] θέλει να αποφύγει  κάθε συνέχεια στο φλερτ ο κατηγορηματικός τρόπος είναι ο πλέον επιτυχής «Συγγνώμη, αλλά δεν νομίζω ότι νοιώθω κάτι παραπάνω για σένα πέραν της φιλίας».

Κιάρι στην Κορώνη σημαίνει ξάστερο, διαυγές, καθαρό – To Kiari του Γιάννη Διονυσόπουλου, γράφει η Γιάννα

Η λέξη Κιάρι προέρχεται από τη λατινική λέξη «clarus» και την μετεξέλιξή της στην ιταλική chiaro που με τα χρόνια απλοποιήθηκε και η ντοπιολαλιά την διατήρησε στο χρόνο ως κιάρο ή κιάρι χαρακτηρίζοντας έτσι την καθαρή θάλασσα, το καθαρό ελαιόλαδο που παράγουν οι ελιές στους ελαιώνες που χρωματίζουν την Κορώνη και τις γύρω περιοχές του νομού Μεσσηνίας.

Η Μαύρη Κάλλα ή Ζαντεδέσκια – Η Μαύρη Καλλονή της Βεράντας μου, γράφει η Γιάννα

Μέχρι πριν λίγα χρόνια τη συναντούσαμε λευκή σε πολλές επαρχιακές αυλές εκεί γύρω στις ημέρες του Πάσχα γι΄αυτό και την μπερδεύουμε με τα κρίνα της Παναγίας. Κι όμως οι χρωματισμοί είναι πολλοί και αρκετά εντυπωσιακοί. Η δική μου βεράντα εδώ και ένα χρόνο φιλοξενεί μία μαύρη Κάλλα, την μαύρη μας καλλονή.

Οι γυναίκες του Ταραμπάδου με τα χρυσά χέρια μας κέντησαν γλυκές τυροπιτούλες, γράφει η Γιάννα

Από τις 8 έως τις 13 Μαϊου οι γυναίκες του Ταραμπάδου, του χωριού με τους περιστεριώνες, άνοιξαν τα σπίτια τους, τις αυλές τους, τις καρδιές τους για να μη μας λείψει τίποτα. Να μη λείψει τίποτα στους ανθρώπους του νησιού αλλά και στους ξένους επισκέπτες που θα ερχόντουσαν στο όμορφο χωριό τους.

Η σκεπαστή – ξεσκέπαστη γλυκιά τυροπιτούλα της Αγγελικής Βίδου, γράφει η Γιάννα

Ένα φίλεμα για το καλωσόρισμα της Αγγελικής Βίδου στάθηκε η αφορμή να περπατάω στα δρομάκια της Τήνου με το σακουλάκι στο χέρι και ανά τακτά διαστήματα να κλέβω ένα κομμάτι ακόμη.

Σε έχω δει πώς πουλάς τουριστικά, γράφει ο Παύλος

Έχω αρχίσει με Αλιγκέρι, με Γουάτς, με Νίτσε, με Μακιαβέλι, με Γκάντι, με Ακτάρ, με Ώντεν αλλά τώρα θα το πάω σε άλλο επίπεδο. Θα χρησιμοποιήσω Ουμπέρτο Έκο. “Ο πολιτισμός δεν ακυρώνει τη βαρβαρότητα, αλλά, πολλές φορές, την επικυρώνει. Όσο πιο πολιτισμένος είναι ένας λαός, τόσο πιο βάρβαρος και καταστροφικός μπορεί να γίνει.”

Πίσω στο χρόνο, πίσω στην παράδοση – Λουκούμι από Πετιμέζι, γράφει η Γιάννα

Πίσω στην παράδοση με βήμα ταχύ γιατί κινδυνεύουμε να χάσουμε «τη μπάλα». Πίσω στο χρόνο, σε εποχές που η φτώχεια δεν άφηνε περιθώριο για περίτεχνες μαγειρικές και το πετιμέζι ήταν το μοναδικό γλύκισμα για την οικογένεια.

Δροσερή και διάφανη μαρμελάδα ή ζελέ από βότανα, γράφει η Γιάννα

Έχω μεγάλη αδυναμία στα βότανα και ακόμη μεγαλύτερη αδυναμία στις διαφάνειες που δημιουργούν τα ζελέ, στην υφή αλλά και στην ελαφριά τους γεύση. Πόσο μάλλον τέτοιες εποχές που οι μέρες είναι ζεστές και ψάχνεις κάτι ελαφρύ για να δροσιστείς και να γλυκαθείς χωρίς πολλές θερμίδες.